Strona: www.cmentarz.kolobrzeg.pl/kontakt.php

Facebook:

E-mail: sekretariat@zielen.kolobrzeg.pl

Telefon: Biuro cmentarza: 94 352 35 86

Cmentarz komunalny zajmuje 20 ha. Jest na nim prawie 20 tys. grobów (łącznie z ok. 2 tys. na terenie cmentarza wojennego). W latach 60. XX w. przeniesiono tu ekshumowane zwłoki ze wszystkich cmentarzy znajdujących się na terenie miasta, tych przedwojennych – niemieckich i żydowskich, oraz z mogił żołnierskich. Jedynie pochówki na Cmentarzu Wojennym zarezerwowane są dla konkretnej grupy zmarłych osób, znajdują się tu Kwatery Kombatantów lub Kwatery Sybiraków, dla której charakterystycznymi elementami są fragmenty torów kolejowych czy słupki z symbolami wyznań religijnych. Uwagę odwiedzających przykuwa grób posła RP Sebastiana Karpiniuka, jednej z 96 ofiar katastrofy prezydenckiego samolotu pod Smoleńskiem 10.04.2010 r. W pobliżu grobu posła znajduje się grób płk pil. Wojciecha Maniewskiego, ofiary katastrofy lotniczej 23.01.2008 r., kiedy to pod Mirosławcem w rozbitym samolocie wojskowym CASA C295M zginęło 20 żołnierzy sił powietrznych. Cmentarz ma dobrze działającą stronę internetową z wyszukiwarką grobów wg imienia i nazwiska. Po terenie nekropolii można poruszać się rowerem. Obowiązuje zakaz wprowadzania psów. Nabożeństwa żałobne odbywają się w kaplicy na terenie cmentarza lub w sąsiadującym z cmentarzem kościele pw. św. Wojciecha, który jest sercem tutejszej parafii, obejmującej osiedla Radzikowo, Witkowice, Europejskie oraz miejscowość Zieleniewo.

Wyświetl większą mapę

Strona:

Facebook:

E-mail:

Telefon:

W miejscu obecnego lapidarium istniał od 1881 roku niemiecki cmentarz komunalny, który ostatecznie został zlikwidowany w 1970 roku. Pochówki nie odbywały się tu jednak już od pierwszych lat powojennych. Częściowo zniszczony w wyniku działań wojennych cmentarz uległ dewastacji i zaniedbaniu. Płyty nagrobne, które od 2000 roku tworzą lapidarium, są w części pozostałościami tego cmentarza. Pozostałe zebrano na dawnym cmentarzu na drugim końcu miasta, pomiędzy ulicami Grochowską a Koszalińską.

Odwiedzających lapidarium wita dwumetrowy granitowy głaz z czarną kamienną tablicą, na której w języku polskim i niemieckim napisane jest: „Ku pamięci niemieckich mieszkańców Kołobrzegu pochowanych na dawnych cmentarzach naszego miasta, Mieszkańcy Kołobrzegu. W tym miejscu znajdował się Centralny Cmentarz Komunalny założony w 1881 roku”. Frontem do ul. Arciszewskiego stoi szereg ocalałych tablic nagrobnych mniej lub bardziej uszkodzonych. W wielu przypadkach widniejące na nich napisy da się odczytać.

Wyświetl większą mapę

Strona:

Facebook:

E-mail:

Telefon:

Lapidarium zostało utworzone na przełomie 1994 i 1995 roku. Jest to miejsce, w którym zgromadzono płyty nagrobne byłych mieszkańców Gryfina z terenu obecnego cmentarza i okolic. Lapidarium nie jest jeszcze ukończone – wciąż trwa rozbudowa, powiększane jest ono o kolejne odnalezione płyty. Przy tworzeniu tego miejsca pamięci miastu pomaga Stowarzyszenie “Heimatkreis Greifenhagen” z Bersenbrucku w Niemczech. 

Wyświetl większą mapę

Strona:

Facebook:

E-mail:

Telefon:

Kapliczka murowana, trzykondygnacyjna. Dolną część stanowi cokół zbudowany na planie kwadratu. Środkowa kondygnacja, proporcjonalnie najwyższa zdobna jest narożnymi pilastrami z prostymi, ledwo zarysowanymi głowicami i bazami. We płaskiej prostokątnej wnęce pomiędzy pilastrami w ścianie od strony skierowanej ku skrzyżowaniu dróg umieszczono płaski krzyż bez figury Jezusa. Kondygnacja najwyższa zbudowana jest na zasadzie latarni – narożne kolumienki na planie kwadratu, korespondujące formą z pilastrami z niższej kondygnacji tworzą otwierającą się arkadowo na cztery strony wnękę. W tej wnęce znajduje się figura Matki Bożej Bolesnej. Prosty, dwuskokowy gzyms podokapowy oddziela górną kondygnację od niskiego, namiotowego, czterospadowego daszku, zwieńczonego prostym metalowym krzyżem.

  Kapliczka została wzniesiona prze mieszkańców wsi w okresie międzywojennym. Po wojnie kilkakrotnie odnawiana, z zachowaniem pierwotnej formy. 

Kapliczka murowana, trzykondygnacyjna. Dolną część stanowi cokół zbudowany na planie kwadratu. Środkowa kondygnacja, proporcjonalnie najwyższa zdobna jest narożnymi pilastrami z prostymi, ledwo zarysowanymi głowicami i bazami. We płaskiej prostokątnej wnęce pomiędzy pilastrami w ścianie od strony skierowanej ku skrzyżowaniu dróg umieszczono płaski krzyż bez figury Jezusa. Kondygnacja najwyższa zbudowana jest na zasadzie latarni – narożne kolumienki na planie kwadratu, korespondujące formą z pilastrami z niższej kondygnacji tworzą otwierającą się arkadowo na cztery strony wnękę. W tej wnęce znajduje się figura Matki Bożej Bolesnej. Prosty, dwuskokowy gzyms podokapowy oddziela górną kondygnację od niskiego, namiotowego, czterospadowego daszku, zwieńczonego prostym metalowym krzyżem.

  Kapliczka została wzniesiona prze mieszkańców wsi w okresie międzywojennym. Po wojnie kilkakrotnie odnawiana, z zachowaniem pierwotnej formy. 

Wyświetl większą mapę

Strona:

Facebook:

E-mail:

Telefon:

Cmentarz w Parchlinie powstał w II poł. XIX w. Obecnie brak na cmentarzu jakichkolwiek nagrobków.

Wyświetl większą mapę

Strona:

Facebook:

E-mail:

Telefon:

Lapidarium położone w parku Staromiejskim powstało w 1998 r. z inicjatywy historyka Jana Matury. Jest jednym z piękniejszych miejsc tego typu w Polsce. Gromadzi fragmenty nagrobków pochodzących z dawnych niemieckich cmentarzy.

Polickie lapidarium, jedne z piękniejszych w Polsce,  jest miejscem przechowywania i prezentowania fragmentów nagrobnych pochodzących z byłych niemieckich cmentarzy zlokalizowanych niegdyś na obszarze dzisiejszej gminy Police. Miejsce pamięci zostało przygotowane na niewielkim wzgórzu w Parku Staromiejskim, na terenie dawnego cmentarza, którego część przetrwała jeszcze do czasów współczesnych i mieści się tuż przy drodze, przy ulicy Mazurskiej. Na początku lat 60-tych XX  w. pochówki wstrzymano, ale nadal można tu odwiedzać groby zmarłych. Polickie lapidarium powstało w roku 1998 z inicjatywy lokalnych władz i znanego na tym obszarze polickiego historyka – Jana Matury. Na uroczystość otwarcia, oprócz władz samorządowych gminy, przybyli także przedstawiciele strony niemieckiej. Znajduje się tutaj około 125 elementów nagrobnych takich jak: stele czyli płyty nagrobne z widocznymi i świetnie zachowanymi napisami, stylizowane pnie. Fragmenty niektórych poniemieckich nagrobków przewieziono w to miejsce z ponad dwudziestu cmentarzy zlokalizowanych na ziemi polickiej. W centrum lapidarium umieszczony jest ważący ok. 30 ton głaz, który postawiono w roku 1934,  jeszcze na istniejącym tu cmentarzu dla uczczenia dwudziestej rocznicy wymarszu polickich oddziałów na front I wojny światowej. Dziś na głazie zamieszczono niewielką tabliczkę z napisem “LAPIDARIUM POLICKIE”. Zgromadzone tutaj elementy sepulkralne otoczone zostały niewysokimi ozdobnymi słupkami połączonymi łańcuchem. Miejsce to jest doskonale widoczne wieczorem i w nocy, gdyż zainstalowane tutaj lampy oświetlają dokładnie całą ekspozycję. Przy wejściu, po prawej stronie stoi rzeźba przedstawiająca kobietę z pochyloną głową i wieńcem w prawej dłoni. Postać opiera się na płycie z napisem – DAHEIM czyli „w domu”. Powstanie lapidarium polickiego pozwoliło zachować pamięć o niegdysiejszych, niemieckich mieszkańcach ziemi polickiej. Ze zniszczonych ewangelickich cmentarzy udało się zebrać fragmenty niemieckich pomników i ocalić od zapomnienia niektórych niemieckich obywateli Polic i okolicznych miejscowości. Po II wojnie światowej dewastowane i splądrowane cmentarze popadły całkowitą ruinę. Od 2012 roku dzięki lokalnym władzom zaczęto przywracać pamięć o byłych niemieckich nekropoliach, zostały one stopniowo oznaczane dużymi drewnianymi krzyżami i opatrzone odpowiednim opisem w języku polskim i niemieckim.

Wyświetl większą mapę

Strona:

Facebook:

E-mail:

Telefon:

Cmentarz ewangelicki w Kaliskach znajduje się na wyniesieniu wzmocnionym skarpą. Znaleźć na nim można nagrobki, ceglane słupki, a także pomnik poległych podczas I wojny światowej, zrekonstruowany w roku 2006. Od 1970 r. cmentarz jest zamknięty dla pochówku.

Wyświetl większą mapę

Strona:

Facebook:

E-mail:

Telefon:

Kapliczka Królowej Puszczy Wkrzańskiej jest miejscem kultu, w którym gromadzą się wierni w celu modlitwy indywidualnej, czy wspólnotowej. Tradycją w parafii są spotkania mieszkańców podczas nabożeństw ku czci Matki Boskiej w majowe wieczory. Figurka umieszczona jest na wysokim pniu drzewa, w drewnianym zabudowaniu ze szklanym frontem. Otoczona jest niewysokim drewnianym płotkiem. Zlokalizowana na skraju Puszczy Wkrzańskiej w otoczeniu wysokich drzew stanowi niecodzienny widok. 

Wyświetl większą mapę

Strona:

Facebook:

E-mail:

Telefon:

Kapliczka ta, podobnie jak i trzy pozostałe kapliczki w tej miejscowości zostały wzniesione przez tutejszych mieszkańców przed II wojną światową.  Jest to murowana, dość wysmukła kapliczka, zbudowana na planie kwadratu, trzykondygnacyjna. Kapliczka jest otynkowana, w kolorze szarym, z dekoracjami w kolorze ciemnego brązu i bieli. Najniższą kondygnację tworzy cokół, na jego frontowej ściance umieszczono wyryte w tynku i wypełnione brązową farbą litery IHS. Litera H przekreślona jest pionową kreską, tworzącą z linia poprzeczną litery krzyż. Środkowa kondygnacja ma największą wysokość, zdobna jest narożnymi kolumnami wtopionymi w korpus główny. Płyciny pomiędzy kolumnami są pokryte jasnym niemal białym tynkiem. Bazy i głowice kolumn mają kolor brązowy, w górnej części kolumn znajduje się biały gładki fryz. Podobny fryz biały pas z brązowymi krawędziami wieńczy górną cześć tej kondygnacji. Środkową i górną kondygnacją dzieli prosty gzyms również w kolorze brązowym. W tej  części kapliczki  ozdobnym elementem są  narożne filary, nawiązujące kształtem i kolorystyką do kolumn znajdujących się poniżej.  Pomiędzy filarami, widnieją nisze zamknięte od góry  półkolistym łukiem. Nisza we frontowej ściance  jest głębsza, w niej znajduje się figura św. Jana. Kapliczka przykryta jest dwuspadowym daszkiem, zwieńczonym metalowym krzyżem.

Kapliczka otoczona jest niewysokim drewnianym płotkiem.

Wyświetl większą mapę