Z pewnością już w średniowieczu w Łabędziach istniała świątynia. Co do dzisiejszego kościoła nie ma jednoznacznej odpowiedzi kiedy powstał: niektórzy uważają, że już w XV/XVI wieku, inni upatrują początków świątyni po wojnie trzydziestoletniej. Jest on niewielką budowlą kamienną o formie przypominającej leżący prostopadłościan z pół walcowatą częścią wschodnią, w której znajduje się prezbiterium. Na przestrzeni wieków świątynia ulegała znacznym przekształceniom. Na przełomie XVII/XVIII przy zachodnim szczycie wyprowadzono sygnaturę oraz ufundowano nowe wyposażenie. W 1884 roku z kolei wykonano nową więźbę oraz pokrycie dachu nad nawą, powiększono otwory okienne oraz wymieniono konstrukcje wieży i hełmu, o czym świadczy napis na chorągiewce wiatrowej. W latach 50. dobudowano od strony południowej niewielką zakrystię oraz przeprowadzono remont dachu i elewacji. Właśnie wtedy dachówkę zastąpiono blachą ocynkowaną. Ostatnich remontów dokonano w 2013 i 2014 r., kiedy to wymieniono stolarkę okienną oraz wyremontowano ścianę zachodnią. W kościele zachowało się niewiele elementów historycznego wyposażenia pochodzącego w większości z XIX i XX wieku. Na uwagę zasługują: empora organowa, prospekt organowy, fisharmonia, chrzcielnica, dwa rzędy drewnianych ławek. Najcenniejszym zabytkiem ruchomym jest dzwon w wieży, który pierwotnie znajdował się w kościele w Rynowie. Prawdopodobnie po wojnie został on przeniesiony do Łabędzi, będących wtedy siedzibą parafii. Dzwon został odlany w znanym stargardzki warsztacie ludwisarskim rodziny Karstede przez Jochima I (ojca) w 1564 roku. Mistrz umieścił na nim piękne fryzy z wici roślinnej z liśćmi i owocami oraz lilie heraldyczne pełniące funkcję rozdzielników inskrypcji w minuskule późnogotyckiej. Obok kościoła znajduje się figura Matki Boskiej, którą ustawiono na pomniku ofiar pierwszej wojny światowej. Pomimo pobiałkowania cokołu dość dobrze widoczne są jeszcze napisy.
Kościół pw. św. Michała Archanioła
Zbierz miejsca — ułożymy je w plan dzień po dniu, nawet na tydzień.







