Z biegiem rzek

Chotla to spokojna, czysta i malowniczo położona rzeka. Szczególnie ciekawy fragment rzeki, z kaskadą z przepławek, znajduje się pod Bukowem.

Chotla to raj dla wędkarzy. Można tu złowić troć, pstrąga potokowego, lipienia, głowacza białopłetwego, strzelbę potokową, klenia, jazia, jelca, okonia, szczupaka, płoć, lina, karasia, miętusa i węgorza.

Cieszynka, zwana kiedyś Deszlą, to lewy dopływ Płocicznej o długości ok. 30 km. Wypływa w okolicy wsi Mielęcin z krystalicznie czystych i zimnych źródeł, przepływa przez Człopę oraz jeziora Młyńskie Wielkie, Kamień, Załom Wielki i Dubie, po czym wpada do Płocicznej.

Źródlisko Cieszynki uznano za pomnik przyrody, a około dwukilometrowy odcinek przyujściowy leży w granicach Drawieńskiego Parku Narodowego. Na tym odcinku rzeka nie jest udostępniona do spływów i wędkowania.

Dębnica ma 31,5 km długości. Mija jeziora Dębno i Koprzywno oraz miejscowości Piaski, Luboradza, Ogartowo i Rudno. Jej dolina leży w obszarze chronionym „Dorzecze Parsęty” i kryje jedyne na Pomorzu stanowisko śledziennicy naprzeciwlistnej.

Szlak kajakowy ma 21 km i ciągnie się dalej Parsętą. Rzeka jest ciasna, z przełomami, zwalonymi drzewami i płytkim dnem – wymaga doświadczenia i lekkiego kajaka, ale nagradza widokami miejsc niedostępnych innymi drogami. Nie jest zarybiana, więc wędkarze łowią tu dzikie pstrągi, lipienie, szczupaki i okonie.

Dębosznica to niewielka rzeka przymorska o długości 35,5 km i średniej głębokości 1 m. Płynie płaską, zatorfioną doliną o szerokości od 300 do 500 m, na niektórych odcinkach przez tereny zalesione z nadrzecznymi zakrzaczeniami. Dzięki odnodze łączącej się z Regą na tarło wpływają tu duże ilości troci wędrownej; bytują tu też m.in. pstrąg potokowy i kiełb, co czyni rzekę ciekawym miejscem dla wędkarzy.

Swoich sił mogą tu spróbować także kajakarze – przy kilku jazach, zastawkach i bystrzach trzeba przenosić kajak.

Dobrzyca to rzeka z dorzecza Warty o długości 64,3 km. Zaczyna bieg w okolicach Łubowa, mija m.in. Nową Wieś, Dobrzycę i Golce, a na północ od Piły wpada do Pilawy. Płynie głównie przez lasy; od Golc do Ostrowca brzegi wznoszą się na kilkanaście metrów, a nad starorzeczami rosną wielowiekowe dęby. Łatwo tu zobaczyć bobry i ich żeremia.

Silnie meandrująca, o charakterze rzeki górskiej, jest ceniona przez kajakarzy, choć nie jest dla początkujących. Spływ trwa 2–4 dni, a szlak ma tablice informacyjne i bazę noclegową. Wędkarze łowią tu na muchę.

Drawa, prawobrzeżny dopływ Noteci, ma 185,9 km długości. Wypływa we wsi Zdroje (gm. Połczyn-Zdrój) w Drawskim Parku Krajobrazowym, płynie przez Rezerwat 5 Jezior i jezioro Drawsko, dalej przez Złocieniec, Drawsko Pomorskie i Drawno, a koło Krzyża Wielkopolskiego wpada do Noteci. Nad rzeką utworzono Drawieński Park Narodowy, chroniący rzadkie rośliny, grądy, buczyny i łęgi. Żyje w niej ponad 30 gatunków ryb.

Srebrny Szlak Kajakowy Drawy im. Karola Wojtyły liczy ok. 173 km (8–10 dni). Odcinek przez poligon wojskowy jest wyłączony z ruchu turystycznego.

Drawica to rzeka o charakterze lokalnym, długości 17 km. Przyjmuje się, że zaczyna bieg w okolicach jeziora Giżyńskiego, między nim a jeziorem Orle Małe. Opływa Kalisz Pomorski od strony zachodniej w kierunku południowym i wije się w mieście tak gęsto, że wybudowano nad nią jedenaście mostów. Po zachodniej stronie miasta wypływa z jeziora Młyńskiego, wpada do jeziora Mąkowarskiego, a niedaleko dalej uchodzi do Drawy.

Wzdłuż koryta rzeki biegnie niebieski szlak rowerowy „Drawica i Jezioro Mąkowarskie”.

Dziwna to cieśnina o długości 32,4 km, która oddziela wyspę Wolin od stałego lądu i odprowadza wody Odry do Bałtyku; potocznie nazywa się ją rzeką, bo wyraźnie zaznacza się jej nurt. Dzięki cofkom wędkarze łowią tu zarówno płocie i okonie, jak i flądry oraz dorsze. Martwa Dziwna, dawne ujście do morza, a dziś ślepe jezioro, to siedlisko chronionych roślin i ptaków, m.in. bielików i puchaczy.

Nad Dziwną leżą porty w Wolinie, Sierosławiu, Kamieniu Pomorskim i Dziwnowie. Średnia głębokość to 2–2,5 m, co dla kajakarzy nie stanowi przeszkody.

Gowienica to rzeka o długości prawie 48 km, zaczynająca bieg w dolinie torfowej w okolicach miejscowości Mosty. Zachowała pierwotny, niekiedy dziki urok i przepływa przez Ostoję Goleniowską oraz Puszczę Goleniowską, obszary Natura 2000. Najpierw meandruje wśród łąk, od Bodzęcina płynie przez las, a w środkowym biegu głębokimi wąwozami. Odbywa się tu doroczne tarło łososi i troci wędrownej.

To jeden z najciekawszych szlaków kajakowych w województwie, raczej dla wprawionych kajakarzy. Spływ można zacząć w Babigoszczy, najlepiej wiosną lub jesienią.

Grabowa to rzeka Pobrzeża Koszalińskiego o długości 74 km. Wypływa z jeziora Łąkie na Pojezierzu Bytowskim i uchodzi do Wieprzy w Darłowie, ok. 1,5 km przed jej ujściem do Bałtyku. Płynie przez torfowiska, łąki i lasy, a dalej doliną wśród buczyn, grądów i wilgotnych łąk; na krawędzi pradoliny rosną łąki usiane storczykami. Zachowała stan zbliżony do naturalnego, żyją w niej ryby łososiowate.

Szlak kajakowy z Polanowa do Darłowa ma ok. 56 km, a spływ trwa 3–4 dni.

Gunica ma 32 km długości. Wypływa z jeziora Stolsko w gminie Dobra, mija jezioro i rezerwat przyrody Świdwie, płynie w okolicach Węgornika, Tanowa, Witorzy i Tatyni, a na osiedlu Jasienica w Policach uchodzi do Odry. Przepływa przez obszary Natura 2000 w Parku Krajobrazowym Dolna Dolina Odry, a jej brzegi porastają rzadkie, często chronione rośliny.

Szlak kajakowy o średniej trudności prowadzi z Węgornika do Jasienicy (20 km). Nad rzeką stoją kościoły w Tatyni i Policach oraz ruiny klasztoru Augustianów. Wędkarze łowią tu m.in. okonie, sandacze, liny i szczupaki.

Gwda wypływa z jeziora Wierzchowo, przepływa przez jezioro Wielimie i wpada do Noteci w okolicach miejscowości Ujście koło Piły. Jej środkowa i dolna część płynie Doliną Gwdy – krainą o orientacji południkowej, powstałą podczas fazy pomorskiej ostatniego zlodowacenia północnopolskiego jako szlak przepływu wód z lodowca skandynawskiego. Tereny doliny porastają bory iglaste.

Rzeka jest głównym walorem turystycznym tej krainy w powiecie szczecineckim – organizowane są na niej liczne spływy kajakowe.

Ina to rzeka o długości 128 km, płynąca po Nizinie Szczecińskiej i Równinie Goleniowskiej. Od Recza płynie głównie wśród pól, a od Stargardu Szczecińskiego do Goleniowa meandruje po łąkach i lasach Puszczy Goleniowskiej – to jej najbardziej urokliwy i dziki fragment. Część dorzecza należy do Ostoi Ińskiej (Natura 2000).

Ina to popularny szlak kajakowy: odcinek od Recza do Stargardu jest dosyć trudny, dalej trasa jest łatwiejsza, a szlak „Meandry Iny” polecany jest nawet rodzinom z dziećmi. Wędkarze łowią tu m.in. trocie, łososie, klenie i szczupaki.

Kokna to prawobrzeżny dopływ Drawy o długości 24 km. Wypływa koło wsi Gawroniec w Drawskim Parku Krajobrazowym, mija Ostrowice i jeziora Ostrowiec i Dołgie, a do Drawy wpada między Darskowem a Dalewem. Poniżej jezior płynie przez lasy. Woda jest czysta, nad brzegami żyją ptaki wodno-błotne i bobry, rosną chronione rośliny, a nad lasem bywa widoczny bielik.

Szlak kajakowy od jeziora Ostrowiec do ujścia ma 12,5 km – ciekawy, ale miejscami uciążliwy przez płytką wodę i krzewy w korycie. Przy ujściu, już nad Drawą, leży pole biwakowe Czubajka.

Korytnica to dopływ Drawy o długości około 37 km. Przepływa przez środek Obszaru Chronionego Krajobrazu „Korytnica Rzeka” i przez jezioro Nowa Korytnica, a ostatnie 200 m przed ujściem leży w Drawieńskim Parku Narodowym. Na południe od Nowej Korytnicy starodrzewia i łąki tworzą uroczysko Sołtysi Most. W czystych wodach żyją pstrągi i lipienie, a przy brzegach widać bobrowe żeremia.

Spływy kajakowe są sporym wyzwaniem przez powalone drzewa i spiętrzenia przy stopniach wodnych; kajaki można wodować m.in. w Starej Korytnicy. Wzdłuż doliny biegnie zielony szlak turystyczny.

Krępa to rzeka o długości ok. 15 km, płynąca w całości przez Puszczę Goleniowską, a na środkowym odcinku także przez Uroczyska w Lasach Stepnickich – oba obszary chronione są programem Natura 2000. Wzdłuż jej północnego brzegu rozciąga się rezerwat Olszanka. Rzeka płynie powoli wśród malowniczych łąk, chronionych torfowisk i lasów olsowych.

Brzegi są gęsto zarośnięte i trudno dostępne, dlatego zaleca się wędkowanie np. z pontonu. W regularnie zarybianej rzece łowi się głównie okonie, płocie, krąpie, leszcze i szczupaki.

Liśnica to rzeka o długości 42 km, prawobrzeżny dopływ Parsęty. Ma źródło na Pojezierzu Drawskim, płynie przez Równinę Białogardzką i w kilku miejscach przecina Białogard, trwale wpisując się w krajobraz miasta. Najładniejszy jej fragment znajduje się przy ulicy Kopernika, przy Parku Orła Białego, gdzie siedlisko mają dzikie kaczki, które można dokarmiać.

Liśnica jest czystą rzeką bogatą w pstrągi, dlatego stanowi doskonałe miejsce dla wędkarzy.

Łarpia to zachodni dopływ Odry – Domiąży, o długości ok. 5,8 km, nieodzowny element krajobrazu Polic. Od średniowiecza służyła do połowu ryb, później była rzeką żeglowną z portem i połączeniem ze Szczecinem i Świnoujściem. Nad brzegiem w Starych Policach działają przystanie, m.in. PZW i żeglarska Olimpia.

Łarpia to niedługi, ale ciekawy szlak kajakowy; z odcinkiem Odry tworzy tzw. Pętelkę Łarpi wokół Łąk Polickich. Wędkarze łowią m.in. okonie, szczupaki, liny i leszcze. Od 2008 r. odbywa się tu Łarpia Sail Festival.

Mała Ina to lewy dopływ Iny o długości 51,2 km. Wypływa na południe od Krzęcina, między Choszcznem a Dobiegniewem, przepływa przez Dolice, Kolin i Witkowo Drugie, a do Iny wpada na wysokości Stargardu Szczecińskiego. Jest płytka – średnio ma 60 cm głębokości.

Ma twarde, piaszczyste dno i dość klarowną wodę, przez co przypomina górski potok. Jest polecana jako dobre miejsce do wędkowania; amatorów lekkiego spinningu zachęca zwłaszcza ostatni odcinek, gdzie po poszerzeniu rzeki przybyło okoni dorastających do 25 cm.

Mołstowa to rzeka przymorza o długości od 48 do 57 km, zależnie od opracowania. W górnym biegu płynie przez bezludne lasy Puszczy Popielewskiej i ma charakter rzeki górskiej, z rwącym nurtem i mocno meandrującym korytem. W dolnym odcinku jest spokojniejsza, otoczona polami i łąkami. Stare jesiony i olchy pochylone nad wodą tworzą malownicze krajobrazy, a lasy i szuwary są ostoją ptactwa wodnego i błotnego.

Wody są bogate w ryby, m.in. jelca, kiełbia krótkowąsego, pstrąga i troć. Spływy kajakowe są możliwe głównie wiosną; liczne zakola i powalone drzewa bywają uciążliwe.

Moszczenica to niewielka struga, lewobrzeżny dopływ Wieprzy o długości 19,2 km. Wypływa ze źródeł w lasach na zachód od Górzycy w gminie Darłowo, przepływa przez Boleszewo i Sławno, a ok. 0,4 km na północ od Sławna uchodzi do Wieprzy. Początkowo płynie przez las, potem wije się wśród użytków rolnych i mokradeł.

Rzeka ma duże walory krajobrazowe. Nad jej brzegami często pojawiają się wędkarze – można tu złowić pstrągi, lipienie i łososie.

Myśla w dużej mierze zachowała pierwotny bieg, tworząc liczne zakola i rozlewiska. Płynie przez Pojezierze Myśliborsko-Barlinieckie, obszar chronionego krajobrazu Wysoczyzny Gorzowskiej i Park Krajobrazowy Ujścia Warty. Wśród torfowisk, starorzeczy i lasów łęgowych żyją m.in. zimorodki, bociany czarne, żurawie, wydry, żółwie błotne i bobry.

Szlak kajakowy o umiarkowanej trudności ma 85 km: z Lipian przez Myślibórz do ujścia Myśli do Odry, z przenoskami przy zaporach. Na trasie stoi późnoromański kościół z XII w. w Chwarszczanach, zbudowany przez templariuszy.

Odra przepływa przez wieś Siadło Dolne, położoną ok. 6 km na południe od Szczecina, u podnóża Wału Stobniańskiego. Rzeka ma tu zaledwie 100 m szerokości, a z licznych pomostów widać drugi brzeg z rezerwatem przyrody i parkiem krajobrazowym. Na południe od wsi wznosi się Młyńska Góra (65 m n.p.m.) – punkt widokowy na Odrę i panoramę Szczecina.

Przez Siadło Dolne prowadzą kajakowy szlak „Międzyodrze” i wodny szlak „Berlin - Szczecin - Bałtyk”, a we wsi działa kilka punktów wypożyczania sprzętu wodnego. Miejsce sprzyja też wędkarzom.

Parsęta płynie przez Równinę Białogardzką. Ma źródło w Parsęcku na Pojezierzu Drawskim, przepływa przez Białogard i Karlino, a w Kołobrzegu wpływa do Bałtyku. Siedliska jej doliny objęto ochroną w sieci Natura 2000. Dzięki trociom, lipieniom i pstrągom rzeka cieszy się dużym powodzeniem wśród wędkarzy z regionu i całej Polski.

Na Parsęcie są korzystne warunki do spływów kajakowych. Niektóre fragmenty przypominają górskie strumienie; w większości rzeka jest dostępna dla amatorów, choć są też odcinki trudne, wymagające częstego przenoszenia kajaków.

Płociczna to lewy dopływ Drawy o długości 60,24 km, płynący w okolicach wsi Jadwiżyn, Płociczno i Rzeczyca. Ma największy spadek wśród rzek Pojezierza Wałeckiego, a jej bieg jest bardzo zmienny – od spokojnych odcinków wśród łąk i bagiennych olszyn po fragmenty o bystrym, a nawet burzliwym prądzie. Górski odcinek poniżej jeziora Ostrowieckiego chroni rezerwat rzeczny z tarliskami troci wędrownej i jeziornej.

W rzece żyją też m.in. pstrąg potokowy i lipień, są tu również liczne żeremia bobrowe i stanowiska wydr.

Płonia przepływa przez wiele dużych jezior, m.in. Miedwie, zaliczane do największych jezior Polski; dzięki nim nie wzbiera na wiosnę i zachowuje w miarę stałą linię brzegową. Ma spokojny nurt i niemal przezroczystą wodę, a jej wysokie brzegi porastają lasy. Walorami przyrodniczymi i krajobrazowymi bywa porównywana do Drawy.

Szlak kajakowy o długości 65 km zaczyna się w Niepołcku. Należy do łatwiejszych, choć zdarzają się przenoski; trasa zajmuje od 3 do 6 dni. Warto zatrzymać się w Kołbaczu przy budowlach cystersów.

Radew jest prawobrzeżnym dopływem Parsęty. Źródło ma pod Żydowem, przepływa przez Pojezierze Bytowskie oraz jeziora Kwiecko, Hajka i Rosnowskie, a do Parsęty wpada w Karlinie. Rzeka objęta jest obszarem Natura 2000.

Spokojna i malowniczo położona, jest doskonałym miejscem na spływ kajakowy, a także dla wędkarzy. Można tu łowić m.in. pstrągi, trocie, łososie, jelce, okonie i szczupaki.

Rega to jedna z najdłuższych rzek regionu – od 168 do 199 km według różnych źródeł – i trzecia po Wiśle i Odrze rzeka w Polsce uchodząca do morza. Wypływa koło wsi Imienko (gm. Połczyn-Zdrój), płynie przez Łobez, Gryfice i Trzebiatów, a w Mrzeżynie uchodzi do Bałtyku. Meandruje głównie wśród łąk i pól, przez obszary objęte ochroną przyrody.

Spływy kajakowe zaczynają się w Świdwinie (4 przenoski, dla doświadczonych) lub w Łobzie. Rzeka jest łatwa, ale powalone drzewa wymuszają częste przenoszenie kajaka. Wędkarze łowią tu m.in. pstrągi, szczupaki i klenie.

Rekowa to rzeka o długości 22 km, prawobrzeżny dopływ Regi. Wypływa w okolicach wsi Gardzin, przepływa przez jezioro Łabuń, omija od południa Wicimice i poniżej Płotów wpada do Regi. W końcowym odcinku nabiera chyżości, bo spadek wzrasta tu do 15‰.

W dolinie rosną lasy wiązowe i olszowo-jesionowe, a przy źródłach rzadki bieniec czerwony. Na północ od Płotów leży wodny Rezerwat Rzeki Rekowa, powołany w 2010 r. dla ochrony bardzo rzadkiego krasnorostu hildebrandia.

Reska Węgorza to lewobrzeżny dopływ Regi o długości 21 km. Źródło ma na Pojezierzu Ińskim, niedaleko wsi Cieszyno, i płynie przez Winniki, Runowo, Kraśnik Łobeski i Lesięcin. Dalej łączy się z Brzeźnicką Węgorzą i uchodzi do Regi na wysokości Łobza. Jej kręta droga, z częstymi zmianami kierunku, pokazuje dużą dynamikę rzeki.

Wzdłuż brzegów rośnie wiele wyjątkowych gatunków roślin przybrzeżnych, tworzących unikatowe siedliska. W wodach dominuje pstrąg potokowy, a drugim w kolejności gatunkiem jest chroniony głowacz białopłetwy.

Runica, zwana też Młynówką, to lewy dopływ Płocicznej o długości 16 km. Płynie w całości w gminie Tuczno, a końcowy odcinek wyznacza granicę Drawieńskiego Parku Narodowego. Z jeziora Liptowskiego wypływa w malowniczą dolinę o stromych, zalesionych brzegach, za zamkiem Wedlów wpływa na tereny bagienne, a poniżej Tuczna jej dolina ma charakter źródliskowy z unikatową roślinnością.

Żyją tu pstrągi, klenie, trocie jeziorowe i liczne bobry. Dla kajakarzy dostępne jest 5 km od jeziora Liptowskiego do granic parku – spływ jest raczej łatwy i atrakcyjny, choć bobry potrafią go utrudnić.

Rurzyca to rzeka o długości 44,4 km, płynąca m.in. przez Trzcińsko-Zdrój, Rurkę i Chojnę. Jest bardzo płytka (0,33–0,78 m) i wąska, co mocno utrudnia spływ. Najlepszy jest marzec, potem wody ubywa i można utknąć w mule. Przy dawnych młynach trzeba przenosić kajaki, zdarzają się też progi z desek, krzaków i drzew. Za Chojną szlak jest łatwiejszy, a cały spływ zajmuje około 5 dni.

Po drodze warto zobaczyć Trzcińsko-Zdrój z zachowanym kręgiem murów miejskich, Rurkę z romańską kaplicą templariuszy z XIII wieku i Chojnę z zabytkowym kościołem mariackim.

Rurzyca to prawy dopływ Gwdy o długości ok. 25 km, płynący przez tereny województw wielkopolskiego i zachodniopomorskiego. Uważana jest za jedną z najpiękniejszych rzek w Polsce – w całości płynie przez tereny leśne.

W 1978 r. pływał tu kajakiem kardynał Karol Wojtyła, co upamiętnia tzw. Kamień papieski nad jeziorem Krąpsko Średnie. W 1993 r. szlak kajakowy otrzymał nazwę szlaku Jana Pawła II.

Sąpólna to rzeka o długości ok. 60 km, uchodząca do Uklei. Płynie na północny zachód, przed Nowogardem skręca na północny wschód i w tym kierunku dociera do ujścia. Choć płynie przez Równinę Nowogardzką, ma raczej charakter górski: jest wąska, niezbyt głęboka i ma wartki nurt. Najbardziej meandruje przed Nowogardem i tuż przed ujściem.

W jej czystych wodach żyją pstrąg potokowy, ściśle chroniony głowacz białopłetwy oraz chronione minóg strumieniowy i śliz pospolity. Wędkarze mogą tu złowić także płocie, liny i miętusy.

Słubia to prawobrzeżny dopływ Odry o długości 30,2 km. Wypływa z Jeziora Białęgi, płynie m.in. przez jeziora Narost i Morzycko i uchodzi do Odry na wysokości Starych Łysogórek. Miejscami, np. w Lesie Mieszkowickim, ma głęboką dolinę o stromych zboczach, przypominającą górską rzekę. Nad brzegami rosną puszczańskie łęgi, olsy i grądy.

O czystości wody świadczą pstrąg potokowy i rzadki krasnorost Hildebrandia rivularis. Żyją tu bobry, wydry, płazy i gady. Rzeka nie nadaje się do spływu kajakowego, ale wędkarze złowią pstrąga, a wzdłuż brzegów można spacerować i jeździć rowerem.

Stara Rega to lewobrzeżny dopływ Regi o długości 25 km. Bierze początek w gminie Drawsko Pomorskie, niedaleko jeziora Gęgnowskiego, i płynie na północ do jeziora Więcław, potem na zachód do wsi Więcław i dalej do Tarnowa. Na końcu, kierując się na północ, dociera do kolonii wsi Słonowice, gdzie wpada do Regi.

Teren wokół rzeki jest bagienny i wilgotny, a jej brzegi są mocno zarośnięte roślinnością typową dla terenów podmokłych.

Stepnica to rzeka o długości ok. 32 km. Przepływa przez kilka jezior, wśród których jedno z największych to jezioro Lechickie – wypływa z niego na wysokości Maciejewa. Poza tym płynie głównie przez rozległe, malownicze łąki. W okolicach Bodzęcina leży na terenie Ostoi Goleniowskiej, obszaru Natura 2000.

Stepnica jest też nieco zapomnianym szlakiem kajakowym, połączonym ze szlakiem na Gowienicy. Nurt nie jest zbyt szybki, ale spływ bywa dosyć wymagający z powodu wielu przeszkód w głównym korycie.

Świniec to niewielka rzeka w dorzeczu Zalewu Kamieńskiego o długości 39,2 km. W dolnym biegu jest uregulowanym kanałem o szerokości 6–8 m. Granicę między wodami śródlądowymi a morskimi wodami wewnętrznymi wyznacza na niej most drogowy na drodze Kamień Pomorski – Dziwnów.

Nadaje się do spływów kajakowych, zwłaszcza od ujścia Stuchowskiej Strugi do Zalewu Kamieńskiego, gdzie szlak jest łatwy. Słynie z dostatku płoci i okoni, żyją tu też m.in. leszcze, sandacze, wzdręgi i liny. Najbardziej cenione łowiska są przy ujściu, gdzie często odbywają się zawody wędkarskie.

Tywa to rzeka o długości ok. 48 km, przepływająca przez 8 jezior rynnowych. Ma stosunkowo duże spadki i silny prąd – bywa rzeką łąkową, leśną, a nawet górską. Jej dolina, po powojennej renaturalizacji, jest dziś przykładem dość dobrze zachowanego naturalnego systemu rzecznego.

Spływ nie należy do łatwych i nie jest dla początkujących; utrudniają go niski stan wody i przenoski. Najlepiej płynąć zimą i wczesną wiosną, a na całość przeznaczyć ok. 4–5 dni. Po drodze warto zobaczyć ruiny zamku joanitów w Swobnicy, XIII-wieczny kościół w Baniach i dwór w Tywicy.

Unieść to rzeka o długości 26 km, zasilana głównie przez strugę Policę spływającą ze wschodnich zboczy Góry Chełmskiej. Uchodzi do jeziora Jamno, w jego południowo-wschodniej zatoce, na południe od Osiek. Ma spokojny, wolny nurt i łagodne meandry, a w wodach żyją m.in. sandacze, trocie i pstrągi.

Spławny odcinek Maszkowo – Sianów – Osieki ma 10 km. Do Sianowa trzeba często przenosić kajaki przy progach, drzewach i elektrowni wodnej, dalej trasa wśród łąk jest łatwa nawet dla początkujących. Po drodze są miejsca postojowe z paleniskami.

Wieprza wypływa z jeziora Kołoleż koło wsi Głodowo, płynie przez Pojezierze Bytowskie, Wysoczyznę Polanowską i Pobrzeże Koszalińskie i uchodzi do Bałtyku w Darłówku. Meandruje, niekiedy w kilkumetrowych wąwozach, a gdzie indziej rozlewa się w szerokiej, płaskiej dolinie. Od źródeł do Staniewic płynie przez obszar Natura 2000 „Dolina Wieprzy i Studnicy”.

Zróżnicowany nurt czyni ją ciekawą trasą kajakową dla doświadczonych i początkujących, wśród lasów i łąk; najbardziej urokliwy jest górny bieg. Wędkarze złowią tu m.in. trocie, pstrągi, leszcze i sandacze.

Wołcza to rzeka o długości ok. 31 km, lewobrzeżny dopływ Świńca. Płynie rynnową doliną przez pola, łąki i miejscami lasy. Na brzegach głębokiego koryta piętrzą się korzenie starych olch, w dolnym odcinku gęsto rośnie trzcina, a gdzieniegdzie widać wielkie głazy narzutowe. Żyją tu bobry, a pstrągi i trocie wpływają na tarło.

Ta mało znana, ale bardzo urokliwa, kręta i wąska rzeka nadaje się na jednodniowy spływ kajakowy, najlepiej wiosną lub jesienią, przy wyższym stanie wody. Spływ można kontynuować Świńcem aż do Kamienia Pomorskiego i Zalewu Kamieńskiego.

Wołczenica to rzeka o długości 52,1 km, płynąca głównie na północny zachód przez Równinę Goleniowską i Gryficką. Początkowo ma charakter górski, później nizinny. Przepływa przez rezerwaty Przybiernowski Bór Bagienny i Przełom Rzeki Wołczenicy, gdzie ma duży spadek, liczne zakola i starorzecza porośnięte starym lasem łęgowym, a w nurcie leżą ogromne głazy.

W rezerwacie przełomu spotkać można zimorodki, wydry i bobry, a w rzece żyją m.in. pstrąg, troć wędrowna i szczupak. Spływy kajakowe zaczyna się przy moście koło kolonii Trzechel, w Moraczu lub przy Małej Elektrowni Wodnej Derkacz.