Kultura

Pokaż na dużej mapie
Pokaż na dużej mapie

Najważniejsze teatry i filharmonie, muzea, galerie oraz amfiteatry i muszle koncertowe Pomorza Zachodniego — na liście i na mapie.

Opera na Zamku

Szczecin

Opera od 1978 r. działa na Zamku Książąt Pomorskich. Jest jedną z ważniejszych scen muzycznych miasta. Oprócz wystawiania sztuk repertuarowych organizuje również wydarzenia cykliczne, m.in. Wielki Turniej Tenorów.

Opera na Zamku powstała jako Operetka Szczecińska Towarzystwa Przyjaciół Teatru Muzycznego. Od 1978 roku działa w obecnej siedzibie na Zamku Książąt Pomorskich w Szczecinie. To jedna z najważniejszych scen muzycznych miasta.

Repertuar jest zróżnicowany, zawiera nie tylko opery, ale również balety, operetki i musicale. Obok klasyki znaleźć w nim można nowoczesne spektakle. Opera organizuje również wydarzenia cykliczne, które na stałe wpisały się w kulturalny kalendarz miasta (np. Wielki Turniej Tenorów czy coroczny koncert „Tym, którzy nie powrócili z morza…")

Informacje o bieżącym repertuarze Opery na Zamku, jak i o zrealizowanych spektaklach, można znaleźć w witrynie internetowej tej instytucji: www.opera.szczecin.pl

Szczecin

Nowoczesny budynek filharmonii zbudowano w 2014 r. Jego imponująca biała bryła przyciąga wzrok. Na uwagę zasługują również przestronne wnętrza z dwiema salami koncertowymi, w których łącznie może się pomieścić ponad 1100 osób.

Filharmonia jest pięciokondygnacyjnym budynkiem z dwupoziomowym parkingiem podziemnym. Jej łączna powierzchnia to 12 734 m2. Obiekt posiada 2 sale koncertowe, z czego jedna może pomieścić ok. 900 osób, a druga ok. 200 osób. Zbudowana jest z białych spiczastych elementów, które do oświetlenia zewnętrznego potrzebują 25 000 świateł. Łączna suma inwestycji wyniosła ponad 100 mln zł. Część kwoty została sfinansowana z Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Zachodniopomorskiego. Autorem jej projektu była firma z Barcelony. Wygrała ona konkurs do którego nadesłano 44 projekty. Wykonawcą budowlanym została polska firma Warbud. Filmarmonia została otwarta we wrześniu 2014 r. Podczas ceremonii otwarcia przemawiał m in. prezydent Polski Bronisław Komorowski, nazywając filharmonię symbolem polskiej wolności. Filharmonia umożliwia organizacje koncertów na wielkim europejskim poziomie, więc przyjeżdżają tu mimo krótkiej historii istnienia, liczne wybitne zespoły z naszego kontynentu. Powstanie filharmonii zdecydowanie podniosło jakość życia kulturalnego w regionie. Budynek jest nowoczesny a zarazem majestatyczny, a jego powstanie nie odbiło się bez echa w całej Polsce. W filharmonii imponują przede wszystkim wnętrza.

Szczecińska filharmonia otrzymała nagrodę Młodych Talentów Architektury, przyznaną przez Krajową Radę Włoskich Architektów, Planistów i Architektów Krajobrazu. Podczas szczecińskiego Westivalu Architektury 2014 „Obiekt 25-lecia – Symbol Przemian” budynek zwyciężył w trzech kategoriach: Nagroda Główna, Nagroda dla Najlepszego Budynku Użyteczności Publicznej, Nagroda Prezydenta Miasta Szczecina. Filharmonia odniosła również sukces podczas Eurobuild Awards 2014 a także otrzymała Nagrodę im. Miesa van der Rohe 2015.

 

Szczecin

Teatr został założony w 1946 r. W budynku, w którym mieści się obecnie, są trzy sceny. Można na nich zobaczyć zarówno sztuki klasyczne, jak i nowoczesne. Odbywają się tu także wieczorki autorskie.

Inicjatorem utworzenia teatru w powojennym Szczecinie był S. Czapelski, a pierwszym dyrektorem B. Skąpski. 15.04.1946 r. zainaugurował działalność premierą "Damy i Huzary" A. Fredy w reżyserii B. Skąpskiego, a zakończył 31.08.1946 r. "Myszą kościelną" Fodora. W tym czasie przygotował 5 premier, zagrał łącznie 84 przedstawienia.
  
Teatr Polski był przedsiębiorstwem prywatnym, częściowo subwencjonowanym, podobnie jak jego następca - Teatr "Komedia Muzyczna". Działał on w tej samej siedzibie od 1.09.1946 r. (inauguracja rewią "Na falach Odry") do grudnia 1948, zmieniając w 1947 nazwę na "Teatr Polski" (09 -12.1948 pod zarządem komisarycznym F.Smosarskiego).

Przygotował w tym czasie 39 premier, zagrał ponad 800 przestawień, które obejrzało łącznie ok. 230 tys. widzów, również spoza Szczecina. Teatr S. Czosnowskiego prowadził także działalność objazdową. Największe wydarzenia teatralne tego okresu to m.in.: "Przeprowadzka" Roztworowskiego (26.09.1946), "Moralność pani Dulskiej" Zapolskiej (4.10.1947), "Cień" Niccodemiego z M. Malicką (18.10.1947), "Przy drzwiach zamkniętych" i "Ladacznica z zasadami" Sartre'a (5.05.1948). W 1949 roku uruchomiono w Teatrze Polskim na krótko "Małą Scenę" (m.in. "Mąż i żona Fredry").
(źródło: www.teatrpolski.eu)

Budynek

Budynek, w którym od 1945 r. mieści się teatr, powstał ok. 1920 r. Wcześniej znajdowała się w nim m.in. siedziba loży masońskiej, partii narodowo-socjalistycznej oraz kino.

Obecny obiekt został wzniesiony na miejscu XIX-wiecznego budynku „Loży 3 Cyrkli”. Dawny, drewniany o konstrukcji ryglowej obiekt był otoczony ogrodem, altanami, fontannami, rzeźbami i tarasami, były tu także korty tenisowe. Ogrody były ogólnodostępne dla szczecinian i cieszyły się sporą popularnością wśród spacerowiczów.

Gmach Teatru Polskiego został wybudowany ok. 1920 roku według projektu Adolfa Thesmachera i przebudowany w latach 1935- 1937 zgodnie z projektem Gustava Gaussa. Budynek został wzniesiony przez szczecińskich wolnomularzy dla loży masońskiej pod Trzema Cyrklami.

Od końca lat 30. XX wieku do 1945 roku w obiekcie mieściła się siedziba żeńskiego oddziału narodowo-socjalistycznej organizacji partyjnej. Po zakończeniu II wojny światowej, w latach 1945 – 1946 w obiekcie umieszczono kino „Bałtyk”, odbywały się tutaj także walki bokserskie i koncerty. W połowie 1946 roku z inicjatywy Stanisława Czapelskiego w budynku utworzono teatr.

W kolejnych latach obiekt przechodził wiele modernizacji - remonty przeprowadzano w 1948, 1952, 1977 i 2008 roku. W wyniku prac zmniejszono liczbą miejsc dla publiczności (w 1945 roku było ich 700). Obecnie w budynku działają trzy sceny – duża na 319 gości, mała na 120 gości i scena „Czarny Kot Rudy”, która może pomieścić 80 osób. Za budynkiem teatru znajduje się doskonały punkt widokowy na Odrę i znajdujące się dalej wyspy.

Gmach dawnej loży masońskiej został wpisany na wojewódzką listę zabytków w lutym 1996 roku. 

Szczecin

Teatr mieści się przy Wałach Chrobrego, w jednym z budynków Muzeum Narodowego. W jego repertuarze są sztuki współczesne i klasyczne. Teatr prowadzi też warsztaty i wystawia spektakle dla dzieci.

Teatr Współczesny to jedno z najważniejszych miejsc na szczecińskiej scenie kulturalnej. Jest to jednocześnie jeden z najważniejszych teatrów w kraju. Posiada trzy sceny, dwie z nich: Duża Scena i Mała Scena „Malarnia” znajdują się w budynku przy Wałach Chrobrego. Najmniejsza, kameralna scena, nazywana Teatrem Małym, mieści się przy ul. Bogusława 6 (Deptak Bogusława).

W teatrze zobaczyć można przede wszystkim współczesne sztuki, nie brakuje jednak także klasycznych dramatów. W repertuarze licznie pojawiają się nowatorskie, zaskakujące interpretacje znanych dzieł. Jest to w dużej mierze zasługa Anny Augustynowicz – dyrektor artystycznej i uznanej polskiej reżyserki. Teatr współpracuje z wieloma młodymi, odważnymi reżyserami i aktorami, dzięki czemu zyskuje świeże, innowacyjne spojrzenie na sztukę.

Oferta szczecińskiego Teatru Współczesnego jest też skierowana do najmłodszych widzów. Odbywają się spektakle dla dzieci, warsztaty (na przykład Letnie Warsztaty Teatralne), prowadzona jest działalność edukacyjna. Jako instytucja kultury, teatr zajmuje się propagowaniem sztuki  wśród mieszkańców regionu, zarówno wśród młodszych, jak i dorosłych widzów. To idealne miejsce na zażycie odrobiny kultury.

Szczecin

Teatr powstał w 1953 r. W swoich przedstawieniach wykorzystuje różne techniki lalkarskie. Wystawia zarówno duże widowiska, jak i spektakle kameralne.

Teatr Lalek Pleciuga jest miejską instytucją kultury, która niezmiennie od ponad pół wieku (1953 r.) prężnie funkcjonuje na mapie kulturalnej Szczecina. Pleciuga ma dla swoich małych i dużych odbiorców szeroki wachlarz repertuarów. Wśród spektakli dla dzieci, znajdują się duże widowiska (jak np.: "Pippi Pończoszanka", "Krzesiwo"), a także przedstawienia kameralne (np.: "Szpak Fryderyk", "Calineczka"), przy których realizacji wykorzystywane są różnorodne techniki lalkarskie. Przedstawienia dla dzieci (i dorosłych) grane są w różnych przestrzeniach teatru: dużej sali, kameralnej, na holu teatralnym, czy w kulisach scen.

 

Szczecin

Historia ośrodka sięga roku 1979, kiedy to Zygmunt Duczyński założył studencki Teatr Kana. Obecnie oprócz wystawiania sztuk zajmuje się on również organizowaniem wydarzeń artystycznych i edukacyjnych.

W 1979 roku Zygmunt Duczyński założył studencki Teatr Kana. Z czasem zespół stał się niezależny organizacyjnie i zdobywał kolejne renomowane nagrody zyskując uznanie w kraju i za granicą.

Obecnie teatr działa w ramach Ośrodka Teatralnego Kana. Tworzy go grupa ludzi, którzy kochają sztukę i chcą ją pokazać światu. Ośrodek angażuje się w życie kulturalne Szczecina i okolic. Oprócz spektakli teatralnych, organizuje wydarzenia artystyczne, edukacyjne, kulturalne. Aktorzy Kany współpracują z zagranicznymi placówkami. Organizują wiele projektów mających propagować kulturę i sztukę we współczesnym  świecie. Najbardziej znane z nich to Międzynarodowy Festiwal Artystów Ulicy „Spoiwa kultury” i Międzynarodowe Spotkania Teatralne „OKNO”. Teatr jest również współorganizatorem różnych lokalnych wydarzeń, takich jak Kontrapunkt, dokumentART, czy Japan Now.

Kanę można odwiedzić również po to, żeby zażyć nieco artystycznego życia. Piwnica Kany to jednocześnie kawiarnia i galeria sztuki, więc nie trzeba się martwić, że w najbliższym czasie w repertuarze nie ma tego, na co się czeka.

Kana cały czas poszukuje wolontariuszy, zarówno do współtworzenia konkretnego wydarzenia, jak i dłuższej współpracy. To świetna okazja dla wszystkich, którzy chcą poznać świat teatru od wewnątrz.

Koszalin

Filharmonia Koszalińska im. Stanisława Moniuszki w Koszalinie od 2013 r. posiada nowowybudowaną siedzibę. Jest to okazały, nowoczesny gmach, którego fasady wykonano ze stali i szkła. Dwie niemal całkowicie przeszklone ściany sprawiają wrażenie jakby były w nie wtopione ogromne bursztyny. Zarówno wykonawcy jak i melomani podkreślają wyjątkowe walory akustyczne nowej sali koncertowej.

Filharmonia Koszalińska im. Stanisława Moniuszki jest jedną z dwóch instytucji kulturalnych tego typu w województwie. Powstała w 1956 r. a jej zadaniem jest promocja, prezentacja i jednocześnie ochrona polskiej i zagranicznej muzyki poważnej, zarówno symfonicznej i kameralnej.

Połowę występów organizowanych przez filharmonię stanowią koncerty symfoniczne. Rocznie realizowanych jest ok. 120 koncertów dla ok. 60 tys. słuchaczy. Regularnie odbywają się także koncerty wyjazdowe w regionie. Orkiestra filharmonii koncertuje także w salach europejskich, w przeszłości najczęściej w Niemczech, w tym w berlińskim Konzerthaus.

Filharmonia gości wielu znanych polskich dyrygentów oraz solistów, a swoje talenty prezentowali tu także polscy i zagraniczni pianiści, laureaci Konkursów Chopinowskich.

Przy wsparciu władz Koszalina oraz Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego corocznie od 1966 r., w miesiącach lipiec-sierpień jest organizowany Międzynarodowy Festiwal Organowy, największy tego typu w Polsce. Większość z 35 koncertów realizowanych jest koszalińskiej katedrze.

Tradycją sezonu letniego stały się także przygotowywane przez filharmonię i przedstawiane w amfiteatrze, na świeżym powietrzu, spektakle operowe dla blisko 5 tys. słuchaczy.

W okresie karnawału repertuar filharmonii jest rozszerzany w kierunku koncertów prezentujących wykonawców z kręgu muzyki rozrywkowej, popularnej, filmowej, jazzowej oraz operetkowej.

Muzykę wykonywaną przez orkiestrę symfoniczną Filharmonii Koszalińskiej można podziwiać także słuchając płyt kompaktowych, których do tej pory artyści nagrali 13.

Koszalin

Teatr Variete Muza w Koszalinie ma siedzibę w okazałym gmachu wybudowanym w II połowie XIX w. Przed II wojną światową miesiła się tutaj gospoda, kręgielnia oraz sala muzyczna. Po wojnie budynek również był wykorzystywany do celów rozrywkowych, kulturalnych. Przez wiele lat funkcjonowało tutaj kino Muza z piękną salą na 500 miejsc.

Teatr Variete Muza zalicza się do teatrów muzycznych. Powstał w 2009 roku, ale już zdążył zadomowić się na kulturalnej mapie Koszalina.

W teatrze cyklicznie organizowane są gale, koncerty. Specjalnością teatru są muzyczne rewie tematycznie nawiązujące do określonych trendów w muzyce, stylów, twórców. W repertuarze były: Rewia Francuska, Rewia Latynoska, Rewia Studio 54 – lata 80-te, Rewia Variete z przebojami z musicali. Oprócz własnych produkcji teatru muzycznego, na scenie występują również znani goście: gwiazdy muzyki popularnej, artyści kabaretowi np. z Piwnicy Pod Baranami, a także artyści operowi.

Teatr oferuje niepowtarzalną formę obcowania z kulturą. Widzowie oglądając przedstawienie siedzą przy stolikach i w tym samym czasie mogą pić np. kawę.

W teatrze funkcjonuje także zaplecze kuchenne i istnieje możliwość rezerwacji restauracji.

Szczecin

Gmach główny muzeum zlokalizowany przy Wałach Chrobrego jest jednym z najbardziej reprezentacyjnych budynków miasta. Został oddany do użytku w 1913 r. Znajduje się w nim jedna z największych w Polsce kolekcji zabytków kultur pozaeuropejskich.

Gmach Muzeum Narodowego w Szczecinie przy ulicy Wały Chrobrego 3 to jeden z najbardziej znanych i reprezentacyjnych budynków miasta. Jest on centrum architektonicznego założenia nadodrzańskiego Wały Chrobrego (dawne Hakenterrasse), według projektu Wilhelma Meyera-Schwartaua. Gmach został oddany do użytku w 1913 roku i był do końca drugiej wojny światowej siedzibą Muzeum Miejskiego, w którym wystawiano zbiory archeologiczne i etnograficzne, sztukę pomorską i europejską, kolekcje z Afryki, Azji i Oceanii, eksponaty przyrodnicze.

W polskim Szczecinie nadal pełni funkcje muzealne, będąc najpierw jednym z budynków Muzeum Pomorza Zachodniego, a od 1970 roku – Muzeum Narodowego. Należy do najokazalszych gmachów muzealnych w Polsce. Jest tu przechowywana i eksponowana jedna z największych w kraju kolekcji zabytków kultur pozaeuropejskich.

 

 

 

Szczecin

Jeden z pawilonów wystawowych Muzeum Narodowego w Szczecinie. Ekspozycja została poświęcona istotnym momentom pomorskiej historii, zaczynając od 1945 r. i włączenia Szczecina do Polski.

Centrum Dialogu „Przełomy” umiejscowione jest w bezpośrednim sąsiedztwie Starego Miasta, w eksponowanym miejscu, obok ważnych zabytków – gotyckiego kościoła Świętych Piotra i Pawła – jednej z najstarszych świątyń Szczecina, Bramy Królewskiej – barokowej pozostałości pruskich fortyfikacji, wzniesionej jako jeden z czterech wjazdów do miasta przez Gerharda Corneliusa van Walrave w latach 1734–1738 – i ceglanej siedziby policji – okazałego gmachu urzędu powstałego w początku XX w., według planów berlińskiego architekta Oskara Launera.

Kwartał przylegający do prestiżowego placu Królewskiego (obecnie plac Żołnierza Polskiego), mieszczącego reprezentacyjny gmach Teatru Miejskiego, klasycystyczne dzieło Carla Ferdinanda Langhansa z lat 1845–1849, wytyczony został w latach 80. XIX stulecia, po likwidacji przebiegających tędy wałów fortyfikacji. Po decyzji o likwidacji twierdzy (1873 r.) układ wysadzanego drzewami pasażu Bramy Królewskiej określił plan sporządzony w latach 1876–1877 przez Konrada Kruhla, który wyznaczył szerokość ulicy Matejki (wzdłuż dawnej drogi prowadzącej od Bramy Królewskiej) oraz przebieg ulicy Małopolskiej.

W latach 1883–1884 powstała tu okazała neobarokowa filharmonia. Pierwszy budynek, kształtujący narożnik ulic Matejki i Małopolskiej. W obrębie regularnego, prostokątnego placu Solidarności przewidziano zwarty zespół czterokondygnacyjnych kamienic, częściowo z usługami w parterach. Zabudowę rozpoczęto od strony Bramy Królewskiej, gdzie wzniesiono dwie okazałe kamienice z oficynami. Ich elewacje frontowe ozdobione bogatym, eklektycznym detalem: boniowaniem, gzymsami, płycinami, pilastrami, naczółkami i wspornikami – także w formie kariatyd – uzyskały wyrazisty wertykalny podział wykuszami, które na ściętych narożach kwartału zostały wyeksponowane wieżyczkami dominującymi nad niską połacią ceramicznego dachu. Podobny charakter nadano fasadom budynków wzniesionych w centrum kwartału od strony placu Żołnierza Polskiego i ulicy Małopolskiej w latach 90. XX w., a także kamienic zbudowanych przed pierwszą wojną światową od strony ulicy Świętych Piotra i Pawła. Te ostatnie jednak, w myśl ówczesnych tendencji architektonicznych, pozbawione są rozdrobnionego detalu i horyzontalnych podziałów, lecz działają światłocieniowym rozczłonowaniem bryły wykuszami, balkonami, loggiami i szczytami wysuniętymi ponad połać dachu. Wysokie partery z wyeksponowanymi portalami wejść, mieściły siedziby prestiżowych firm, a od strony szerokiego, najbardziej atrakcyjnego komunikacyjnie pasażu, także sklepy i lokale gastronomiczne, które latem zapraszały do ogródków urządzanych na części chodnika.

Podczas drugiej wojny światowej, w wyniku nalotów bombowych cały kwartał został zniszczony. Po likwidacji gruzów utworzono tu plac, sukcesywnie wypełniany zielenią. Z trzech stron plac otaczają szpalery lip, a wnętrze wypełniają trawniki ozdobione skromną roślinnością, wśród której wyróżnia się stary okaz robinii. W latach 60. XX w. urządzono tu plac zabaw z piaskownicą i łodzią rybacką, która „przeszła do historii” po wydarzeniach grudnia 1970 r., gdy zgromadzeni tu robotnicy strajkujący przeciwko podwyżkom cen, próbowali jej użyć dla staranowania bramy pobliskiej siedziby milicji.

Jako miejsce symbolizujące solidarnościowy opór wobec władz komunistycznych, plac stał się terenem manifestacji opozycyjnych. W grudniu 2005 r. odsłonięto ustawiony od strony kościoła pomnik ofiar Grudnia ’70 – z żeliwną rzeźbą Anioła Wolności Czesława Dźwigaja. 30 sierpnia 2013 r. w 33. rocznicę podpisania Porozumień Sierpniowych, podczas oficjalnej uroczystości dokonano wmurowania aktu erekcyjnego pod budowę Centrum Dialogu „Przełomy”. Obiekt robi wrażenie. To betonowa, pofałdowana płyta na placu Solidarności, która z jednej strony schodzi do poziomu jezdni, z drugiej sięga ponad drugie piętro budynku policji. W zamierzeniu dach Muzeum ma być miejscem spotkań szczecinian.

Obecnie Centrum Dialogu „Przełomy” to multimedialne muzeum historyczne wojennego i powojennego Szczecina i Pomorza Zachodniego, dział Muzeum Narodowego w Szczecinie. Będący jednocześnie budynkiem i placem obiekt jest też syntezą historii miejsca.

Do pawilonu „Przełomów” można dostać się z dwóch stron. Wejście od ulicy znajduje się w jedynym narożniku – najwyższej części budynku. Drugie wejście – od strony wznoszącego się placu – dachu pawilonu, zaznaczone jest prostym wcięciem w płynnie ukształtowanej bryle. Powstałe w wyniku wypiętrzenia powierzchni placu, a następnie wycięcia w nim drogi do wejścia, różnice poziomów zabezpieczone są wypełnionymi szkłem barierkami o konstrukcji stalowej. Obrotowe fragmenty ścian od strony narożnika w razie potrzeby „na gładko” zamykają bryłę budynku, czyniąc ją przy okazji nieprzeniknioną i jednorodną całością, lub monolitem. Poza zrealizowanymi generalnymi założeniami w oczy rzuca się precyzyjna koordynacja i zgranie podziałów okładzin nawierzchni placu-budynku z otaczającym go chodnikiem oraz podziałami kompozytowych płyt elewacyjnych. Ta dyscyplina ciągłości linii łączenia okładzin ma kontynuować się w podłogach, ścianach, podziałach stolarki oraz sufitach wewnątrz pawilonu.

Celem ekspozycji jest pokazanie przełomowych momentów historii pomorskiej, począwszy od włączenia Szczecina w granice państwa polskiego w wyniku porozumień poczdamskich w 1945 roku, ze szczególnym uwzględnieniem momentów buntu społecznego (1970, 1981, 1989), które doprowadziły do odzyskania przez Polskę suwerenności w 1989 roku. Nie będzie to opowieść tylko o tym, co było wielkie – prawdziwa historia to również opowieść o ludzkich wyborach, dobrych i gorszych. Będzie to przestrzeń debaty ludzi o różnych poglądach, i różnej pamięci, niekonwencjonalnych projektów edukacyjnych, a także wykorzystanie najnowszych środków przekazu i technik multimedialnych przy tworzeniu wystawy.

Obecnie w Centrum oprócz imprez związanych z otwarciami ekspozycji wystawienniczych odbywają się debaty historyczne, lekcje muzealne i historyczne, wykłady i konferencje, widowiska historyczne, konkursy dla dzieci, warsztaty oraz celebrowane są rocznice i akcje promocyjne.

Szczecin

W budynku wzniesionym pod koniec XVIII w. pierwotnie mieściła się komendantura garnizonu twierdzy szczecińskiej. Obecnie jest on siedzibą Muzeum Sztuki Współczesnej, które prezentuje dzieła sztuki polskiej i zagranicznej.

Muzeum Sztuki Współczesnej mieści się w klasycystycznym budynku dawnej komendantury garnizonu twierdzy szczecińskiej, wybudowanym w czwartej ćwierci XVIII wieku, w późniejszych latach wielokrotnie przekształcanym. Aż do końca drugiej wojny światowej służył on władzom wojskowym. W latach 70. XX wieku został przekazany Muzeum Narodowemu w Szczecinie.

W 1980 roku, po adaptacji, stał się siedzibą oddziału muzeum związanym ze sztuką współczesną. Poprzez cykle wystaw czasowych realizowany jest program upowszechniania i promocji sztuki współczesnej w oparciu o kolekcję własną (sztuka polska i obca) oraz projekty opracowywane we współpracy z innymi instytucjami, organizacjami i artystami w kraju i za granicą.

Obok prezentacji istotnych zjawisk w sztuce polskiej, programu regionalnego skoncentrowanego na najważniejszych indywidualnościach twórczych w regionie Pomorza Zachodniego, muzeum koordynuje międzynarodowy program Mare Articum, w ramach którego organizuje m.in. Bałtyckie Biennale Sztuki Współczesnej.

Budynek nie jest przystosowany do potrzeb osób niepełnosprawnych – w obiekcie nie ma windy. Do pierwszej ekspozycji prowadzi siedem stopni, bez poręczy. Przed wejściem do budynku jest jeden stopień.

Budynek trafił na wojewódzką listę zabytków w czerwcu 1954 roku.

 

 

Szczecin

Muzeum Historii Szczecina znajduje się w datowanym na XIII w. Ratuszu Staromiejskim. Ekspozycje prezentują historię i kulturę miasta od czasów najdawniejszych aż do końca XX w.

W efektownych wnętrzach ratusza można oglądać wystawy poświęcone historii i kulturze Szczecina od czasów najdawniejszych – ilustrowanych zabytkami archeologicznymi – poprzez czasy książęce, okres szwedzki, pruski i niemiecki, aż po polski okres powojenny z bliskimi nam latami końca XX wieku.

Przed wejściem do muzeum umieszczono nowoczesną rzeźbę Wielki łuk (1991), urodzonego w Szczecinie Bernharda Heiligera (1915–1995), jednego z czołowych niemieckich rzeźbiarzy okresu powojennego (depozyt Fundacji Bernharda Heiligera z Berlina).

 

 

Szczecin

Morskie Centrum Nauki im. prof. Jerzego Stelmacha (MCN) mieści się na Łasztowni w Szczecinie.

MCN jest nowoczesną instytucją edukacyjną umożliwiającą dzieciom i dorosłym odkrywanie sekretów nauki i techniki.
Motywem przewodnim centrum jest morze – temat pozwalający na atrakcyjną prezentację zagadnień z zakresu m.in. fizyki, matematyki, astronomii, geografii, medycyny, techniki, ekologii, socjologii, historii czy kultury. Pokazywanie różnorodnych zjawisk na przykładach związanych z żeglugą, falami, wiatrem, rybołówstwem czy życiem portu sprawia, że jest to placówka unikatowa nie tylko w Europie, ale i na świecie.

W Morskim Centrum Nauki znajdują się wystawa stała, składająca się z ponad 200 eksponatów interaktywnych, planetarium, pomieszczenia pracowni naukowo-edukacyjnych oraz na najwyższy poziom budynku – taras, skąd podziwiać można nocną panoramę Szczecina, Wały Chrobrego, marinę i port.

Więcej >>> https://centrumnauki.eu/

 

 

Kołobrzeg

Nazwa “Muzeum Oręża Polskiego”, choć kryje w sobie zapowiedź wspaniałych zbiorów militarnych i już z tego powodu zachęca do odwiedzin, to nie oddaje całej prawdy o tej placówce. Ma ona do zaoferowania o wiele więcej, bowiem w czterech oddziałach położonych w różnych częściach Kołobrzegu, oprócz militariów, zgromadzone są m.in. znaleziska archeologiczne świadczące o imponującej, ponadtysiącletniej historii miasta. 

Swoją działalność muzeum rozpoczęło 1963 roku jako muzeum wojskowe. Dzisiaj jednak charakter placówki można określić jako: wojskową, historyczną, miejską i morską.  

Obecnie jest to muzeum wielodziałowe, którego najważniejszym elementem jest wystawa “barwa i broń”, czyli uzbrojenie, wyposażenie i mundury polskich wojsk od czasów średniowiecza do XX wieku. Eksponaty zgromadzone są w pawilonie oraz na wystawie plenerowej. Zwiedzający mogą zobaczyć eksponaty znane im ze szkoły, książek i filmów, ale także uzyskać ciekawe informacje, na przykład dotyczące jedynego na świecie płaskiego pocisku do sekretnej haubicy Suwałowa. Inną atrakcją jest oryginalny egzemplarz maszyny szyfrującej “Enigma”. Pod dachem tego samego pawilonu eksponowany jest między innymi wrak niemieckiego samolotu Focke-Wulf 190. Ciekawostką jest karabin przeciwpancerny UR. W Muzeum znajduje się zaaranżowana wystawa poświęcona Bitwie o Kołobrzeg z marca 1945, z wielkoformatową panoramą na płótnie. Na zewnątrz znajdują się armaty, działa samobieżne, samoloty i czołgi. Balistyczna rakieta SCUD, samoloty MiG-19 i Iryda, to przykłady współczesnej techniki wojskowej, które można obejrzeć w muzeum.

W skład muzeum, poza oddziałem dzieje oręża polskiego, wchodzą następujące oddziały: kołobrzeski skansen morski, kamienica kupiecka oraz historii miasta.

Muzeum należy do najchętniej odwiedzanych w Polsce, rocznie przychodzi tu około 130 tysięcy gości. 

 

 

Koszalin

Muzeum w Koszalinie, mieszczące się przy ul. Młyńskiej 37-39, ze swoją stuletnią historią i różnorodnością zbiorów z zakresu sztuki, archeologii, etnografii, historii, jest na mapie Koszalina wyjątkowym miejscem, w którym mieszkańcy i turyści mogą poznać bogate dzieje regionu. Uwagę badaczy i wielbicieli sztuki polskiej II połowy XX wieku przyciąga Kolekcja Osiecka, która jest pokłosiem słynnych plenerów, organizowanych w latach 1963-81 w podkoszalińskiej wsi Osieki. 
  

Muzeum w Koszalinie
ul. Młyńska 37-39
75-420 Koszalin
tel. 94 343 20 11

sekretariat@muzeum.koszalin.pl
http://muzeum.koszalin.pl
https://www.facebook.com/MuzeumWKoszalinie/

 

 

Wolin

Położony na wyspie Ostrów skansen, w którym można zobaczyć rekonstrukcje budynków z okresu wczesnego średniowiecza.

Na terenie Centrum Słowian i Wikingów został utworzony skansen, w którym można zobaczyć rekonstrukcję kilkunastu zabudowań mieszkalnych i rzemieślniczych z okresu wczesnego średniowiecza – od IX do XI wieku. Odwiedzający mogą w nich zobaczyć repliki mebli, narzędzi i przedmiotów codziennego użytku. Ponadto można wziąć udział w warsztatach lepienia z gliny, produkcji filcu, pisania gęsimi piórami, musztry wczesnośredniowiecznej, strzelania z łuku, a także skosztować poczęstunku wikinga. Wszystkie te atrakcje mają na celu poznanie, w sposób inny niż muzealny, jak żyli ludzie 1000 lat temu.

Co roku na przełomie lipca i sierpnia odbywa się tutaj Festiwal Słowian i Wikingów. Ściągają tu wtedy rzesze wojów na jedną z największych i najbardziej międzynarodowych imprez wczesnośredniowiecznych na świecie. Uczestnicy prezentują: dawne rzemiosła, muzykę historyczną, inscenizacje wydarzeń historycznych, regaty i rejsy replikami łodzi historycznych. Ponadto odbywają się liczne gry i zabawy oraz prelekcje historyczne.

W Skansenie odbywają się również inne imprezy: Majówka Archeologiczna, Święto Młodej Brzozy, Noc Świętojańska, Miodobranie, Warsztaty Archeologii Eksperymentalnej, Słowiańskie Święto Plonów, Warsztaty wrześniowe, Dziady.

Zaproszenia na imprezy kierowane są do: turystów indywidualnych, grup oraz do szkół na ciekawy program edukacyjny i wyjątkowe spotkanie z historią.

Stargard

Muzeum Archeologiczno-Historyczne w Stargardzie (MAH) jest samorządową Instytucją Kultury Miasta Stargard Szczeciński. Siedzibą MAH są zabytkowe budynki przy płycie rynku: Odwach z barokowymi kamieniczkami oraz Basteja w Parku Piastowskim. 

Muzeum Archeologiczno-Historyczne w Stargardzie Szczecińskim istnieje od 1960 roku i jest jedynym Muzeum w tym mieście. Zbiory gromadzone w Muzeum stanowią zabytki z dziedziny: archeologii, archiwistyki, etnografii, fotografii, militariów, numizmatyki i wielu innych dziedzin szeroko pojętego muzealnictwa. 

W skład struktury organizacyjnej MAH w Stargardzie Szczecińskim wchodzą następujące działy:

  • Dział Administracyjno-Gospodarczy,
  • Dział Księgowości,
  • Dział Archeologiczny,
  • Dział Dokumentacji Zabytków,
  • Dział Historii i Badań nad Społecznością Lokalną,
  • Dział Upowszechniania Sztuki, Edukacji i Promocji,
  • Biblioteka.

W swojej ofercie wystawienniczej MAH ma dwie wystawy stałe i liczne wystawy czasowe prezentowane w czterech salach.

Pierwsza wystawa stała pt. “Dzień po dniu… Stargard 1945-1989” jest ekspozycją planszową prezentującą dzieje Stargardu po wojnie do czasu upadku komunizmu. Życie codzienne, wielka polityka, urbanistyka i mieszkańcy – to tylko część tematów poruszanych na tej wystawie.

Wystawa stała “Aptekarstwo pomorskie i stargardzkie na przestrzeni wieków” składa się z trzech części: pierwsza prezentuje najstarsze zabytki z aptek pomorskich (sięgające nawet XVI wieku), druga część to ekspedycja, gdzie znajdują się zabytkowe meble z 1889 roku, pochodzące z nieistniejącej już apteki „Pod Złotą Gwiazdą” w Stargardzie, trzecia część wystawy to ekspozycja-laboratorium galenowe.

Oprócz działalności wystawienniczej MAH prowadzi również działalność edukacyjną: lekcje muzealne dla dzieci i młodzieży, “Muzealne Spotkania z Przeszłością”, czyli serię otwartych wykładów traktujących o historii miasta i jego okolic, oraz zajęcia wakacyjne i feryjne dla całych rodzin.

Co roku MAH uczestniczy w Europejskiej Nocy Muzeów, odbywającej się w sobotę w okolicach 18 maja (Międzynarodowy Dzień Muzeów), podczas której można bezpłatnie zwiedzić wystawy oraz wziąć udział w licznych atrakcjach przygotowanych z tej okazji.

Od 2014 roku MAH organizuje Dzień Historyczny podczas Dni Stargardu. Jest to festyn dla mieszkańców miasta, odbywający się w Parku Piastowskim.

Biblioteka MAH ma w swoich zbiorach 12 000 woluminów głównie z takich dziedzin jak: historia, archeologia, sztuka, muzealnictwo oraz nauki pomocnicze tych dziedzin. Biblioteka Muzeum w swoich zasobach oprócz książek i czasopism posiada zbiory specjalne m.in. stare druki, zbiory dawne (1800-1950), druki życia społecznego. Biblioteka jest czynna od poniedziałku do piątku w godz. 8:00-15:00. Ze zbiorów można korzystać jedynie na miejscu, w czytelni.

 

W czwartki wstęp do muzeum jest bezpłatny.

Budynek główny MAH nie jest przystosowany do potrzeb osób niepełnosprawnych. Do muzeum prowadzi podjazd, jednak większość sal znajduje się na piętrze, bez windy ani innych udogodnień.

 

 

Świnoujście

Muzeum zostało założone w 1974 r. Mieści się w budynku dawnego ratusza. Ekspozycja jest podzielona na trzy części: przyrodniczą, morską i historyczną.

Muzeum Rybołóstwa w Świnoujściu powstało w 1974 roku. Muzeum mieści się w zabytkowym budynku ratusza. Jest to najstarszy budynek w mieście. Przed budynkiem, na skwerze znajduje się głaz z tablicą upamiętniającą marynarzy, widnieje na niej napis “tym którzy nie powrócili z morza”.

Ekspozycja muzeum złożona jest z trzech działów. Każdy dział znajduje się na innej kondygnacji. Na parterze znajduje się dział przyrodniczy. Przed wejściem na salę możemy zobaczyć dwie olbrzymie muszle największego współcześnie żyjącego małża – Trydakna. Wystawa przyrodnicza podzielona jest na trzy części prezentujące życie roślin i zwierząt trzech stref klimatycznych. I tak możemy zobaczyć faunę i florę wód bałtyckich, zimnych wód arktycznych i wód ciepłych. Znajdziemy tutaj okazałą kolekcję muszli, roślinność oraz spreparowane zwierzęta. Uzupełnieniem tej wystawy są akwaria, w których możemy zobaczyć m.in. ogromną piranię, żółwie czy sumy rekinie. Ponadto możemy tutaj zobaczyć “złoto Bałtyku”, czyli wystawę bursztynu. 

Na pierwszym piętrze mieści się dział morski prezentujący narzędzia połowowe, modele statków rybackich i przyrządy nawigacyjne. Wystawa uwidacznia zmiany jakie zachodziły w rybołówstwie na przestrzeni wieków. Możemy zobaczyć narzędzia jakimi posługiwali się ludzie przy połowie ryb. Warta uwagi jest wystawa “Modele żaglowców”, na której można zobaczyć niezwykle precyzyjnie odwzorowane modele historycznych żaglowców.  

Na drugim piętrze znajduje się dział historyczny. Tutaj możemy poznać historię miasta Świnoujścia. Na wystawie zobaczymy m.in. zdjęcia przedstawiające dawny wygląd miasta, życie i obyczaje mieszkańców oraz archiwalne dokumenty, numizmaty i przedmioty codziennego użytku z różnych okresów rozwojów miasta.

 

 

Szczecin

Idea Zony Sztuki Aktualnej, jako autorskiej galerii prowadzonej przez prof. Kamila Kuskowskiego, powstała w Łodzi w 2008 roku. W 2011 roku galeria została przeniesiona przez niego do Szczecina, gdzie konsekwentnie kontynuowany jest jej program.

Galeria Akademii Sztuki w Szczecinie jest przestrzenią eksperymentalno-innowacyjną pozwalającą na realizację interdyscyplinarnych projektów site-specific. Jej program budowany jest w oparciu o nieustanne, systematycznie prowadzone poszukiwania poznawcze i  badawcze oraz podejmowanie prób uchwycenia najnowszych i najistotniejszych zjawisk w sztuce i kulturze. 

Zona Sztuki Aktualnej to nie tylko przestrzeń dla promocji najciekawszych postaw artystycznych, ale również miejsce do dyskusji, która sprzyja refleksji w kulturze. Działalność wystawiennicza galerii wspierana jest poprzez program edukacyjny – spotkania i wykłady prowadzone przez zaproszonych artystów i kuratorów skierowane do szerokiej publiczności, w tym także warsztaty popularyzatorskie przygotowywane dla uczniów szkół ponadpodstawowych. 

Od 2014 roku Zona Sztuki Aktualnej prowadzona jest przez kuratorkę Aurelię Nowak. Proponowany przez nią program skupia się przede wszystkim na aktywności artystów młodego i średniego pokolenia oraz na najbardziej aktualnych zjawiskach kulturowych wywierających wpływ na ich twórczość. 

Szczecin

Galeria Gotycka znajduje się w piwnicach skrzydła południowego Zamku Książąt Pomorskich w Szczecinie i jest jedną z najstarszych części szczecińskiego zamku. Na codzień pełni funkcję galerii wystawowej, w której prezentowane są ekspozycje czasowe, zarówno o tematyce historycznej, jak i plastycznej. Informacje o aktualnych wystawach można znaleźć w witrynie internetowej Zamku Książąt Pomorskich w Szczecinie.

Galeria R+

Szczecin

Galerię R+ tworzą dwa nowoczesne wnętrza galeryjne, wyposażone w specjalistyczne, mobilne oświetlenie, dostosowane do pokazów multimedialnych oraz do prezentacji obiektów przestrzennych. Wystawy, które są planowane w Galerii R+, bardzo często łączą się z otwartymi wykładami oraz warsztatami prowadzonymi przez zaproszonych twórców.

Program Galerii zakłada współpracę zarówno z wykładowcami Akademii Sztuki jak i ze studentami. Nie bez powodu wystawą inicjującą działalność Galerii był przegląd najlepszych dyplomów oraz prac studenckich Kierunku Grafika Wydziału Sztuk Wizualnych, pt.: GRAFO_TEKA. Pokaz niekonwencjonalny, łączący w jednej przestrzeni grafikę projektową z grafiką artystyczną.

Z kolei goście zapraszani do współpracy z Galerią to przede wszystkim doświadczeni twórcy i pedagodzy ze znaczących ośrodków akademickich w kraju. Jednym z pierwszych znanych artystów goszczących w Galerii R + był wykładowca Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu - prof. Maciej Kurak, laureat Paszportu Polityki.

Priorytetem kuratorki Małgorzaty Kopczyńskiej jest umożliwienie studentom bezpośredniego udziału w tworzeniu wystaw, także w ich aranżacji oraz zachęcenie do czynnego uczestnictwa w projektach wykładowców zapraszanych do współpracy z Galerią.

Zapraszamy na profil Galerii R+ na portalu Facebook. 

Białogard

Galeria Sztuki w Bramie Wysokiej znajduje się w pięknym, starym, zabytkowym obiekcie. Brama Wysoka jest jedną z pięciu bram, które strzegły niegdyś wjazdu do miasta. Jest fragmentem murów obronnych, które w średniowieczu okalały miasto. Galerię w Bramie utworzono po gruntownym jej wyremontowaniu i przywróceniu świetności temu miejscu. Galeria ma dwa piętra. Na parterze urządzono część biurową, natomiast na pierwszym i drugim piętrze znajduje się część wystawowa. W Galerii organizowane są wystawy czasowe i tematyczne. Dominują prace artystów lokalnych. W Galerii odbywają się też zajęcia rysunku i malarstwa dla dzieci i młodzieży. Galeria jest własnością Centrum Kultury i Spotkań Europejskich. W galerii prezentowane są prace głównie lokalnych artystów, Do wakacji 2015 są prezentowane prace artystów fotografików. Bieżące informacje o wystawach są dostępne na stronie kultura.bialogard.info

Szczecinek

W Galerii Sztuki ZAMEK kontynuowana jest działalność wystawiennicza „Art-Galerii” oraz wystaw czasowych w  Muzeum Regionalnym. Przez lata zaprezentowane zostały prace tak uznanych i słynnych artystów, jak  Andrzej Mleczko, Kiejstut Bereźnicki, Erazm Kalwaryjski, Helena Tchórzewska, Andrzej Bereziański czy Zdzisław Stanek.

Galeria Sztuki ZAMEK stara się pełnić rolę mecenatu nad środowiskiem artystycznym oraz miłośnikami i odbiorcami sztuki w regionie, stwarzając pole prezentacji twórczości. Organizowane są tutaj wystawy twórców z kraju i zagranicy, o znaczącym dorobku artystycznym, a także organizowane spotkania promocyjne dla młodych, obiecujących artystów. W Galerii pojawia się wartościowe prace obejmujące: malarstwo, rysunek, grafikę i rzeźbę, z klasycznych technik można zobaczyć fotografię kreatywną oraz grafikę komputerową .

Szczecin

Obiekt, w którym od 2013 r. działa centrum sztuki współczesnej, pochodzi z początku XX w. Pierwotnie pełnił rolę transformatorowni dla szczecińskich tramwajów.

Modernistyczny budynek Trafostacji Sztuki został wzniesiony w 1911 roku. Do 1945 roku obiekt pełnił funkcję transformatorowni dla szczecińskich tramwajów. Inicjatorem budowy dzisiejszego budynku Trafostacji Sztuki był Ernst Kuhlo – który przez wielu jest określany mianem szczecińskiego Edisona. Kuhlo, pionier elektryfikacji Szczecina, w XIX wieku zakupił działkę przy dzisiejszej ul. Św. Ducha i wybudował tam omawiany budynek. Jego projektantem był Georg Vallentin, który zaplanował jednobryłową halę. Budynek swoją funkcję pełnił do 1945 roku.

Po zakończeniu II wojny światowej obiekt zajęła Szczecińska Elektrotechniczna Spółdzielnia Inwalidów Selsin, która zajmowała się produkcją różnych przedmiotów – począwszy od lampek, a skończywszy na zabawkach. Zakład pracy Selsin funkcjonował w budynku przy ul. Św. Ducha 4 do lat 70. XX wieku. Przez kolejne 20 lat budynek stał pusty, aż do lat 90. XX wieku, gdy został przejęty przez prywatnego inwestora. Mimo planów nowy właściciel nie zmodernizował i nie zagospodarował przestrzeni dawnej transformatorowni – w końcu budynek został odebrany przez gminę.

Od 2013 roku w dawnej transformatorowni mieści się centrum sztuki współczesnej „Trafostacja Sztuki - TRAFO”. Obiekt został zmodernizowany zgodnie z planem szczecińskiego biura architektonicznego Studio A4. Odnowiona została ceglana elewacja budynku, prace przeprowadzono także wewnątrz.

W środku odnajdziemy centralną przestrzeń wystawową, która jest otwarta i wykorzystuje całą wysokość budynku. W głównej sali oprócz wystaw odbywają się także koncerty i przedstawienia. Dookoła głównej sali mieszczą się galerie widokowe, które umożliwiają obserwację wydarzeń w przestrzeni z różnych poziomów. Kolejne sale wystawowe mieszczą się w piwnicy, która od pierwszego poziomu oddzielona jest częściowo przeszkloną podłogą. We wnętrzu obiektu dominują jasne barwy – przede wszystkim biel. Ponadto w „TRAFO” znajdują się: pokoje dla artystów, sala konferencyjna na ok. 25 osób z zapleczem socjalnym, w hallu wejściowym bar kawowy, recepcja, szatnia, czytelnia i księgarnia.

Ceny biletów jednej wystawy wahają się od 5 zł/os. przy bilecie rodzinnym (maksymalnie 7 osób) lub grupowym (powyżej 10 osób), do 10 zł za bilet normalny. Obiekt jest przystosowany dla osób niepełnosprawnych - w budynku znajduje się winda dla osób poruszających się na wózku inwalidzkim.

Budynek Trafostacji Sztuki został wpisany na wojewódzką listę zabytków w kwietniu 1984 roku.

Koszalin

Amfiteatr im. Ignacego Jana Paderewskiego w Koszalinie należy do największych tego typu obiektów w Polsce. Zbudowany został z wielkim rozmachem w latach 1973-75. Bezpośrednim impulsem do idei budowy amfiteatru był wielki sukces Festiwalu Chórów Polonijnych, który odbywa się w Koszalinie od 1970 r. Widownia wraz ze sceną i budynkami zaplecza została zaprojektowana przez koszalińskich architektów: Mariana Czernera i Andrzeja Katzera. Śmiałym i pięknym zwieńczeniem całości jest zbudowany przez prof. Jana Filipkowskiego z okazji Centralnych Dożynek Państwowych ogromny, wygięty łukowato dach.

Amfiteatr jest obiektem rozrywkowo-kulturalnym, który jest wykorzystywany w okresie letnim. Widownia znajduje się pod dachem i mieści 4500 widzów. W miesiącach wakacyjnych w amfiteatrze organizowanych jest wiele koncertów muzycznych. Począwszy od 1994 r., corocznie w lipcu dużym wydarzeniem jest Letni Festiwal Kabaretu, na którym rolę gospodarza pełni koszaliński kabaret Koń Polski a wśród gości bywają aktualni ulubieńcy publiczności. Na deskach amfiteatru w sezonie letnim swoje przedstawienia i koncerty organizuje także orkiestra Filharmonii Koszalińskiej. Po zmroku w ramach Kina Letniego organizowane są projekcje filmów, na które najczęściej wstęp jest bezpłatny.

Ponadto amfiteatr od chwili wybudowania jest miejscem, gdzie odbywają się koncerty Światowego Festiwalu Chórów Polonijnych.

Świnoujście

W amfiteatrze odbywają się koncerty, konkursy i festiwale. Harmonogram wydarzeń jest dostępny na stronie Miejskiego Domu Kultury w Świnoujściu. W 2014 r. obiekt przeszedł modernizację, powstało wówczas m.in. zadaszenie.

Amfiteatr jest miejscem gdzie odbywa się wiele koncertów, konkursów i festiwali, szczególnie w sezonie letnim. Amfiteatr od ubiegłego roku (2014) jest zadaszony, przeszedł gruntowny remont i teraz nosi imię Marka Grechuty. 

Rozpiskę wydarzeń kulturalnych, które odbywają się na tej scenie, mogą Państwo znaleźć na stronie internetowej Miejskiego Domu Kultury w Świnoujściu. Amfiteatr jest też udostępniany osobom prywatnym. 

Kołobrzeg

Od roku 2002 dysponujemy amfiteatrem z czterema i pół tysiącem miejsc w Kołobrzegu jednym z czołowych kurortów w naszym kraju. Ten wspaniały, legendarny obiekt po przebudowie i gruntownym remoncie ponownie odżył. Co roku organizujemy 35-40 koncertów, kabaretów i festiwali. Występują tu czołowe zespoły muzyczne i gwiazdy polskiej estrady. Gościliśmy również wykonawców z zagranicy, Rosyjski Balet Męski i Rewię Brazylijską, cyklicznie co roku gościmy zespoły folklorystyczne z wielu krajów na festiwalu INTER FOLK.

Międzyzdroje

Amfiteatr stoi przy ul. Bohaterów Warszawy w centrum Międzyzdrojów. Gmina Międzyzdroje zbudowała go razem ze sceną i zapleczem w latach 2008–2009.

Widownia mieści do 800 osób i ma przeszklony dach. W amfiteatrze odbywają się koncerty, spektakle teatralne, występy kabaretowe i gale bokserskie, przede wszystkim w sezonie letnim.

Świnoujście

Muszla koncertowa znajduje się w centrum miasta, tuż przy promenadzie. Jest miejscem organizacji imprez, koncertów i kabaretonów. Niedawno przeszła modernizację.
 
Muszla koncertowa znajduje się w ścisłym turystycznym centrum Świnoujścia, co sprawia, że jest idealnym miejscem do organizowania koncertów, kabaretonów i innych wydarzeń kulturalnych odbywających się tu w sezonie letnim. 
 
Scena powstała w miejscu dawnego Konzertpavillon. Została wybudowana w 1926 roku w miejscu drewnianej konstrukcji, która znajdowała się tam wcześniej. . 
 
Podobnie jak amfiteatr, muszla została w zeszłym roku odrestaurowana i od bieżącego sezonu, wszystkie odbywające się na jej terenie wydarzenia kulturalne będą już w odnowionym obiekcie.

Stargard

Amfiteatr jest największą miejską widownią zbudowaną w latach 1977-80 w ramach czynu społecznego mieszkańców Stargardu. Obecnie jest zarządzany przez Stargardzkie Centrum Kultury.

Amfiteatr to scena z zapleczem oraz malowniczo usytuowana na skarpie widownia licząca 2500 miejsc siedzących. Odbywają się w nim imprezy artystyczno-kulturalne organizowane przez SCK i Miasto, np. koncerty muzyczne w ramach Dni Stargardu, Stargardzka Noc Kabaretowa i przeglądy piosenki.

Podczas imprez masowych w parku okalającym scenę na stoiskach można nabyć napoje, przekąski i pamiątki, natomiast poza dniami, w których odbywają się imprezy, nie ma dostępnych żadnych punktów usługowych ani toalet publicznych.

Bezpośrednio w sąsiedztwie amfiteatru nie ma parkingu. Samochód można zaparkować na jednej z ulic niedaleko sceny, np. ul. Wyszyńskiego, Piłsudskiego, Wojska Polskiego (miejsca płatne) lub Czarnieckiego, Chrobrego, Struga, Portowej (miejsca bezpłatne).

Kamień Pomorski

Amfiteatr położony nad Zalewem Kamieńskim stanowi przedłużenie Starego Rynku. Odbywają się w nim koncerty i inne imprezy kulturalne, w tym coroczny Festiwal Współczesnej Kultury Ludowej.

Położony w bezpośrednim sąsiedztwie Zalewu Kamieńskiego amfiteatr jest przedłużeniem kamieńskiego Starego Rynku. Odbywają się tu imprezy cykliczne takie jak Festiwal Współczesnej Kultury Ludowej im. Jana Iwaszczyszyna w Kamieniu Pomorskim czy Dni Kamienia Pomorskiego.

Ustronie Morskie

Obiekt jest własnością Urzędu Gminy Ustronie Morskie.
Istnieje możliwość wynajęcia Amfiteatru na organizację komercyjnych imprez takich jak np.: małe formy teatralne, animacje dla dzieci, koncerty, wieczory kabaretowe.

Wymiary sceny:

- głębokość 8 metrów
- szerokość 12 metrów

Dźwirzyno

Jedno z kulturalnych i rozrywkowych miejsc Dźwirzyna. Amfiteatr funkcjonuję przy Gminnym Ośrodku Sportu Turystyki i Rekreacji w Dźwirzynie, a główne wejście na jego teren znajduję się od ulicy Jachtowej. Na obiekcie odbywają się zarówno sołeckie jak i gminne wydarzenia np. majówka. Latem amfiteatr wynajmują firmy organizujące różnego rodzaju biletowane imprezy jak np. występy kabaretów. W ostatnich latach na scenie wystąpiły takie kabarety jak: Kabaret Skeczów Męczących, Kabaret Paranienormalni, Kabaret Nowaki, Kabaret Pod Wyrwigroszem czy Andrzej Grabowski. Amfiteatr to także letnie niebiletowane wydarzenia jak koncerty i inne występy artystyczne. Miejsce to może pomieścić około 300 do 400 widzów.

Do góry

Mapa teatrów, muzeów, galerii i amfiteatrów

Na mapie są wszystkie miejsca z listy, które mają współrzędne. Kliknij pineskę, żeby zobaczyć nazwę.

Podkład mapy: OpenStreetMap

Do góry