Po­ło­żo­ny na wy­spie Wo­lin park sły­nie z wy­so­kich kli­fów Bał­ty­ku – w re­jo­nie Gó­ry Go­sań wzno­szą się one oko­ło 95 m nad pla­żą. Wy­stę­pu­ją tu la­sy bu­ko­we, ma­low­ni­cze punk­ty wi­do­ko­we i Je­zio­ro Tur­ku­so­we, po­wsta­łe w miej­scu daw­ne­go wy­ro­bi­ska kre­dy. Jed­ną z atrak­cji jest tak­że za­gro­da po­ka­zo­wa żu­brów w po­bli­żu Mię­dzyz­dro­jów.

Ob­szar chro­ni kra­jo­braz Po­je­zie­rza My­śli­bor­skie­go z je­zio­ra­mi, la­sa­mi i uroz­ma­ico­ną rzeź­bą po­lo­dow­co­wą. Waż­nym ele­men­tem przy­ro­dy są bu­czy­ny, a w oko­li­cy Bar­lin­ka po­pu­lar­ne są tra­sy pie­sze i ro­we­ro­we oraz wy­po­czy­nek nad wo­dą. Park sprzy­ja spo­koj­ne­mu po­zna­wa­niu przy­ro­dy i kra­jo­bra­zu po­je­zier­ne­go.

Park utwo­rzo­no w 1993 ro­ku. Obej­mu­je m.in. Pusz­czę Pia­sko­wą, Żu­ła­wy Ce­dyń­skie, Wzgó­rza Krzy­mow­skie i Mo­ryń­skie oraz część La­sów Miesz­ko­wic­kich. Wy­róż­nia się zróż­ni­co­wa­nym kra­jo­bra­zem po­lo­dow­co­wym, punk­ta­mi wi­do­ko­wy­mi nad do­li­ną Od­ry, bo­ga­tą flo­rą i fau­ną oraz licz­ny­mi re­zer­wa­ta­mi. W oko­li­cy znaj­du­ją się rów­nież za­byt­ko­we mia­sta i Gó­ra Czci­bo­ra, upa­mięt­nia­ją­ca bi­twę pod Ce­dy­nią.

Park obej­mu­je frag­ment Po­je­zie­rza Draw­skie­go z licz­ny­mi je­zio­ra­mi, wzgó­rza­mi mo­re­no­wy­mi, la­sa­mi i do­li­na­mi rzecz­ny­mi. Szcze­gól­nym wa­lo­rem re­gio­nu jest je­zio­ro Draw­sko oraz moż­li­wo­ści upra­wia­nia tu­ry­sty­ki pie­szej, ro­we­ro­wej i ka­ja­ko­wej. To je­den z naj­bar­dziej ma­low­ni­czych ob­sza­rów po­je­zier­nych Po­mo­rza Za­chod­nie­go.

Park utwo­rzo­no w 1981 ro­ku, aby chro­nić kra­jo­braz po­lo­dow­co­wy, je­zio­ra, wzgó­rza i la­sy. Na je­go te­re­nie znaj­du­ją się 63 je­zio­ra, w tym Iń­sko, a naj­wyż­szym wznie­sie­niem jest Gło­wacz (180 m n.p.m.). Po­nad po­ło­wę ob­sza­ru zaj­mu­ją la­sy, a licz­ne szla­ki pie­sze i ro­we­ro­we po­zwa­la­ją od­kry­wać re­zer­wa­ty i punk­ty wi­do­ko­we. Uroz­ma­ico­ny kra­jo­braz spra­wił, że oko­li­ce by­wa­ją na­zy­wa­ne „Biesz­cza­da­mi Iń­ski­mi”.

Park chro­ni roz­le­głe la­sy bu­ko­we na po­łu­dnio­wy wschód od Szcze­ci­na oraz cha­rak­te­ry­stycz­ny kra­jo­braz wzgórz mo­re­no­wych, je­zior i do­lin. To po­pu­lar­ny te­ren spa­ce­rów, wy­cie­czek ro­we­ro­wych i ob­ser­wa­cji przy­ro­dy, z licz­ny­mi ścież­ka­mi i punk­ta­mi wi­do­ko­wy­mi. Szcze­gól­nie cen­na jest Pusz­cza Bu­ko­wa, któ­rej ukształ­to­wa­nie i róż­no­rod­ność sie­dlisk wy­róż­nia­ją ją na tle oko­lic mia­sta.

Park po­wstał w 1993 ro­ku i roz­cią­ga się na dłu­go­ści oko­ło 60 km mię­dzy Od­rą Za­chod­nią a Re­ga­li­cą, od Wi­du­cho­wej w kie­run­ku Szcze­ci­na. Cha­rak­te­ry­stycz­ne są sta­ro­rze­cza, ka­na­ły, roz­le­wi­ska i roz­le­głe tor­fo­wi­ska, a tak­że bo­gac­two pta­ków wod­nych – od­no­to­wa­no tu po­nad 250 ga­tun­ków. Jed­nym z naj­lep­szych spo­so­bów po­zna­wa­nia trud­no do­stęp­nych za­kąt­ków Mię­dzy­odrza jest wy­ciecz­ka ka­ja­ko­wa.

Roz­le­głe mo­kra­dła, łą­ki i roz­le­wi­ska u uj­ścia War­ty do Od­ry two­rzą je­den z naj­waż­niej­szych w Pol­sce ob­sza­rów dla pta­ków wod­nych i błot­nych. Te­ren przy­cią­ga ob­ser­wa­to­rów przy­ro­dy, szcze­gól­nie w okre­sach mi­gra­cji, kie­dy gro­ma­dzą się tu du­że sta­da gę­si, żu­ra­wi i ka­czek. Park le­ży głów­nie w wo­je­wódz­twie lu­bu­skim, ale zo­stał uwzględ­nio­ny w ze­sta­wie­niu ser­wi­su Po­mo­rze Za­chod­nie Tra­vel.